سال انتشار: ۱۳۷۷

محل انتشار: دومین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

غلامحسین کرمی – عضو هیات علمی دانشگاه شاهرود و همکار شرکت خدمات مهندسی جهاد

چکیده:

منطقه مورد مطالعه در یک منطقه بیابانی (خارتوران شاهرود) در ۲۰۰ کیلومتری جنوب شرق شاهرود واقع شده است. تشکیلات زمین شناسی منطقه شامل آهکهای اربیتولین دار کرتاسه زیرین و توفهای آندزیتی و گدازه های بازالتی ائوسن می باشد. تشکیلات مذکور، آبهای سطحی و زیر زمینی منطقه را به شدت تحت تاثیر قرار داده اند، به این ترتیب که آبهای سطحی و زیر زمینی در محدوده تشکیلات آهکیاز کیفیت بسیار مطلوبی برخوردار هستند و لیکن در محدوده تشکیلات ولکانیکی ائوسن کیفیت بسیار نامطلوبی را شامل می شوند.
با عنایت به کمبود نزولات آسمانی در مناطق بیابانی، اهمیت آب باران در این مناطق کاملاً مشهود است. بنابراین می توان با مهار آبهای سطحی مربوط به محدوده آهکی منطقه و همچنین برداشت آبهای زیر زمینی در مناطق مناسب، ازهدر رفتن ابهای سطحیتخریب کیفیت آبهای زیر زمینی جلوگیری نمود.