سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: سومین همایش ملی مرتع و مرتع داری ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

رضا عارفیان – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان مازندران

چکیده:

مراتع مراوه تپه در شمال گنبد واقع شده که مساحت آن بالغ بر ۱۵۰ هزار هکتار می باشد. این مراتع در طی سالیان دراز مورد چرای شدید و بی رویه قرار گرفته از کیفیت و کمیت مطلوبی برخوردار نمی باشد و بدین لحاظ جوابگوی تعلیف دام های کوچنده که همه ساله از مناطق شمال خراسان به منطقه سرازیر می شوند نمی باشد. این منطقه دارای آب و هوای استپی و نسبتاً خشک با بارندگی سالیانه ۲۰۰-۲۵۰ میلیمتر است. خاک آن رسی، عمق خاک زیاد و وضعیت توپوگرافی نسبتاً مناسب بطوریکه عموماض مسطح و گاهی همراه با تپه ماهورهایی کم ارتفاع با شیب کم می باشد. این عرصه با مشخصات ذکر شده امکان اجرای عملیات اصلاح و احیا را بوسیله ایجاد تغییرات فیزیکی در سطح خاک بدون اینکه خسارات زیست محیطی شدیدی ایجاد شود را ممکن می سازد. این طرح به منظور دستیابی به مناسبترین روش کشت گونه یونجه جهت احیای مراتع منطقه با بکارگیری تیمارهای مختلفی که با در نظر گرفتن شرایط منطقه انتخاب شده تهیه اجرا گردیده است. آزمایش در قالب طرح کرت های خرد شده در سه تکرار و مدت آن چهار سال است. ابعاد کرتها ۲۰×۱۰ متر و با استفاده از ادوات کشاورزی آماده سازی شده است. تیمار اصلی، روش های مختلف کشت بوده که در هفت سطح اجرا شده است. تیمار فرعی میزان های مختلف بذر است که در سه سطح است پارامتر مورد اندازه گیری میزان علوفه تولید شده است که هر ساله در زمان مناسب نمونه بردای گردید. نتایج نشان داد که در طی دوره آزمایش بین روش های مختلف کشت اختلاف معنی دار وجود داشته و تیمار (شخم+ دیسک + غلطک + بذر) مناسبترین روش شناخته شد و میزان بذر به میزان ۱۵ کیلوگرم در هکتار از دیگر مقادیر بذر مناسب تر بوده است.