سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: همایش ملی مناسب سازی محیط شهری

تعداد صفحات: ۰

نویسنده(ها):

فرشاد رضوانی خالدی – کارشناس ارشد مدیریت توان بخشی، رئیس گروه توان بخشی اجتماعی، آموزشی بهز

چکیده:

با عنایت به درصد شیوع معلولیت درکشور بالغ بر ۶/۵ میلیون معلول وجود دارد که از این تعداد ۳۲۰،۰۰۰ نفر دارای معلولیت جسمی حرکتی ، ۹۰۰،۰۰۰ نفر معلول ذهنی، ۵۰۰،۰۰۰ نفر افراد با اختلال بینایی و ۴۰۰،۰۰۰ نفر افراد با اختلال شنوایی هستند که همگی آنها نیازمند برخورداری از دسترسی به سیستم های عمومی جامعه از جمله مراکز درمانی، تجاری، اداری و خدماتی، تفریحی، حمل و نقل، صنعتی، همچنین مراکز آموزشی و مذهبی خواهند بود. اتخاذ تمهیداتی به منظور برخورداری و در اختیار گذاری خدمات این مراکز، خود دلیلی بر به رسمیت شناختن حقوق اجتماعی این افراد و رعایت اصل برابر سازی فرصت ها برای کلیه اقشار جامعه خواهد بود.
مقاله فوق با بررسی جوانب حقوقی مرتبط با بحث مناسب سازی محیط های شهری و ساختمان های عمومی برای معلولین به معرفی مشکلات و موانع موجود در این اماکن پرداخته است، ضمن آنکه به ارائه پیشنهادات در راهبردهایی عملیاتی به جهت رفع موانع مدکور بهمنظور رعایت حقوق شهروندان با ناتوانی های مختلف در دسترسی، آزادی فعالیت در فضاهای شهری می پردازد.