سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: چهارمین همایش زمین شناسی مهندسی و محیط زیست ایران

تعداد صفحات: ۱۷

نویسنده(ها):

یاسر خراشادیزاده – کارشناس ارشد زمین شناسی مهندسی دانشگاه اصفهان
اکبر قاضی فرد – عضو هیئت علمی دانشگاه اصفهان
رسول اجل لوئیان – عضو هیئت علمی دانشگاه اصفهان
همایون صفایی – عضو هیئت علمی دانشگاه اصفهان

چکیده:

پلایاها یکی از محیطهای مشکل آفرین برای عبور جاده می باشد. از میان پلایای کویر بزرگ نیز از این قاعده مستثنی نبوده و نظر به وسعت بسیار زیاد آن در مرکز ایران ضرورت عبور جاده از آن امری اجتناب ناپذیر شده است. در این مطالعه تنها مناطقی از پلایا که جاده جندق-معلمان از آن عبور کرده است مورد بررسی قرار گرفته است. در این برسی تعداد ۲۴ نمونه سطحی و عمقی ( تا عمق ۲متر) از نقاط مختلف ناحیه مزبور تهیه و پس از انجام آزمایشات مختلفی چون تعیین درصد مواد انحلالی، حدود آتربرگ، هیدرومتری ، برش مستقیم، تعیین تخلخل ، شیمی خاک و .. ، خصوصیات فیزیکی، مکانیکی و شیمیایی آنها تعیین گردید. در منطقه مزبور دو لایه به یکی پوسته محکم رویی(عمدتا: هالیت، انیدریت، کلرید کلسیم، سیلت و رس با ضخامت ۸۰-۳۰ سانتی متر) و دیگری گل نرم زیرین(عمدتا: سیلت، رس،ژیپس، هالیت و …) قابل تشخیص است. طبق آزمایشات انجام شده لایه رویی از لحاظ مقاومتی از شرایط بسیار خوبی برخوردار است ولی جزو خاک های مساله دار و از نوع شدیدا انحلالی (۶۰%<مواد انحلالی)تشخیص داده شده است. لایه زیرین دارای مقاومت بسیار پایین (Q<6 , C<0/13kg/cm2 , UCS<0/3kg/cm2) و در رده خاک های مساله دار انحلالی و نسبتا روانگرا قرار می گیرد. در نهایت پس از شناسایی مکانیسم نشست و آشنایی با مشکلات موجود امکان اجرای تدابیر مختلف تثبیت خاک بستر بر اساس تجارب افراد مختلف د تثبیت خاک های مساله دار مورد بررسی قرار گرفت. در نهایت بعترین راه برای حل مشکل موجود محافظت از مواد بستر در برابر انحلال و عایق بندی آن در برابر نفوذ آب باران تشخیص داده شد و پیشنهاداتی در مورد چگونگیاجرای سازه به این طریق ارائه گردیده است.