سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

عبدالحسین امینی – دانشگاه تهران، پردیس علوم، دانشکده زمین شناسی
سیدرضا میرباقری – دانشگاه تهران، پردیس علوم، دانشکده زمین شناسی

چکیده:

سازند شمشک در ناحیه خوش ییلاق با ضخامت حدود ١٤٠٠ متر و با تنوع شدید لیتو لوژی (عمدتا" کنگلومرا، ماسه سنگ، مادستون و شیل با لایه های ذغالی) مشخص است. در بخشهایی از این سازند ( لنزهای مادستون محصور در افقهای شیلی) ساختهای مخروط درمخروط گسترش قابل توجهی پیدا کرد هاند که بررسی مکانیسم گسترش آنها موضوع اصلی این مقاله است. بررسی حاضر نشان می دهد که گسترش این ساختها عمدتا" در مادستونهایی صورت پذیرفته که حاوی بیش از ٤٠ % کربنات کلسیم، مقدار قابل توجهی رس و ماده آلی می باشند.گسترش این ساختها درطی مراحل دیاژنز و احتمالا تحت فشار بالای سیالات درون حفر های بوقوع پیوسته است. تشکیل این ساختها گر چه بعد از رسوبگذاری و عمدتا در محیط دیاژنز صورت پذیرفته، لیکن به مقدار بسیار زیاد
تابع ترکیب کانی شناسی سنگ میزبان و در نتیجه شرایط حاکم بر محیط رسوبگذاری بوده است. بر این اساس مطالعه حاضر کاربرد انها در بررسیهای چینه نگاری سکانسی را مورد ارزیابی قرارمی دهد. با وجودی که این مطالعه در مراحل آغازین خود می باشد بخوبی کاربرد این ساختها را در تعیین سطوح گسترش آب دریا در خش(marine flooding surface)نشان می دهد.