سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: پانزدهمین کنگره دامپزشکی ایران

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

احمدعلی فیوضی یوسفی – مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان گلستان
مجید یحیائی – مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان گلستان

چکیده:

در بررسی ۴۰۰ راس اسب نمونه گیری شد . مواردی از آلودگی به کنه ها ی نرم و نیز جرب ها مشاهده نگرد ید تنها تعداد ۲۰ راس اسب %)۵) دچار آلودگی به کنه ها ی سخت بودند که بیشترین میزان آلودگی به ترتیب در اسب ها ی باری ناحیه کوهستانی ۸) مورد ) ، اسب ها ی ناحیه کوهپایه ۶) مورد ) ، اسب ها ی آزاد و ا یلخی ناحیه دشت ) ۳ مورد) ، اسب های کورس ناحیه دشت ) ۱ مورد ) ، اسب ها ی کشش ناحیه دشت ۱) مورد ) مشاهده گرد ید . وجود اختلاف معنی دار بین میزان آلودگی اسب ها در ناحیه دشت با سا یر نواحی را میتوان مربوط به وجود شرا یط محیطی مناسب برا ی رشد کنه ها در نواحی کوهستانی و کوهپایه دانست . از انواع کنه جدا شده از بدن اسب ها به ترتیب بیشترین میزان آلودگی مربوط به کنه هیالوماآناتولیکوم ۸۱) مورد ) ، همافیزالیس پونکتاتا ) ۵۹ مورد ) ، بوفیلوس آنولاتوس ) ۲ مورد ) ، درماسنتور مارژیناتوس ) ۳ مورد ) ، ایکسو دس ریسینوس ) ۱ مورد ) بود که اختلاف معنی داری را بین آنها نشان میداد که میتوان ناشی از وجود شرا یط آب و هوائی مناسب معتدل نواحی جهت رشد کنه ها ی هیالوما و همافیزالیس دانست . همچنین بیشترین میزان آلودگی در بدن در نواحی کشاله ران ، ز یر دم ، گردن ، یال، و گوش مشاهده گردید که اختلاف معنی داری با هم داشتند . بیشترین آلودگی فصلی درتابستان و پائیز و کمترین آلودگی درفصول بهار و زمستان بود و اختلاف معنی داری را نشان می دادند .