سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: ششمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

محمد ملکوتیان – اعضاء هیئت علمی گروه بهداشت محیط دانشکده بهداشت کرمان
شیدوش دولتشاهی – اعضاء هیئت علمی گروه بهداشت محیط دانشکده بهداشت کرمان

چکیده:

سروصدا عبارت از یک صوت نامطلوب، ناخوشایند یا ناخواسته است. تاثیرپذیری انسان از صدا به شدت و ارتفاع و طنین صوت، حساسیت فردی، سن و سابقه ناراحتی گوش متفاوت است. سروصدا به اصوات غیرضروری، ناخوشایند و اغلب بلند اطلاق می شود آلودگی صدا زائیده توسعه ناهمگون و لجام گسیخته شهری است، هرچند در شهر کرمان ابعاد و عوارض آلودگی صدا مانند آنچه در اکثر شهرهای بزرگ کشور مشاهده می شود ملموس نیست. لیکن در سالهای اخیر در شهر کرمان تحولات اقتصادی قابل توجهی ایجاد شده و به موازات آن همزمان با توسعه صنایع و کارگاههای استفاده از خودروهای شخصی بعنوان مهمترین منبع آلودگی صدا رایج گردیده است و مشکل آلودگی صدا به عنوان یکی ازوجوه تحولات الگوی زندگی شهری حضور پیدا کرده است شناخت وضع موجود تراز صوتی و منابع ایجاد آن در سطح شهر در زمره اولین اقداماتی است که برای برنامه ریزی در جهت کنترل آن ضرورت دارد. با این هدف بررسی میزان آلودگی صدا در شهر کرمان در سال ۷۸ انجام و وضعیت منابع تولید سروصدا در سالهای ۷۸ و ۸۱ مقایسه گردید. نتایج اندازه گیریها دلالت بر بالا بودن تراز صوتی از حد استانداردهای ایران و رهنمودهای سازمان جهانی بهداشت در کلیه ایستگاهای انتخابی داشته است. بررسی وضعیت منابع آلاینده سروصدا در سطح شهر در سال ۸۱ تغییرات عمده ای در جهت بهبود کیفیت محیط نشان نداد. از اینرو برای کنترل منابع تولید سروصدا در سطح شهر بایستی تمهیداتی به کار گرفته شود تا اثرات نامطلوب آن کاهش یابد.