سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: پانزدهمین کنگره دامپزشکی ایران

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

ناصر زرم آرایی – موسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی شعبه شمال غرب کشور
علی اسلامی – موسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی شعبه شمال غرب کشور
ایرج خلیلی – موسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی شعبه شمال غرب کشور
رضا رزم آرایی – موسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی شعبه شمال غرب کشور

چکیده:

این مطالعه در شش ماه اول سال ۱۳۸۳ در کشتار گاه تبریز انجام گردید . هدف از این مطالعه، بررسی تفاوت آلودگی کبدی گوسفندان و بزهای کشتار شده در کشتارگاه تبریز به کیست هیداتید بود . در مجموع تعداد ۲۵۰۰۰ کبد گوسفن د و ۵۰۵۳ کبد بز مورد بررسی قرار گرفت . درصد آلودگی کبدی گوسفند و بز به کیست هیداتید بترتیب ۵/۵ و ۰/۵۲ درصد بود و قریب به ۹۵ درصد کیست ها در کبد گوسفند و /.۲۵ درصد کیست ها ی کبد بزی واجد پروتواسکولکس بودند و در رنگ آمیزی با ائوزین ۱ درصد بیش از ۶۵ درص د پروتواسکولکس های گوسفندی زنده بودند کیست های هیداتید بزی دارای تعداد اندکی پروتواسکولکس بودند و همه پروتواسکولکس ها مرده بودند کیست ها در کبدهی بزان بسیار کوچک بودند و تعداد آنها حداکثر ۳ کیست در هر کبد بود در حالی که کیستهای هیداتید کبدی گوسفند ان هم از نظر اندازه، تعداد و بارور بودن کیستها تفاوت زیادی با کبدهای بزی داشتند . علت این تفاوت را می توان در میزبان انتخابی بودن گوسفند، مقاومت ژنتیکی بزها و همچنین نحوه پرورش و نگهداری و تغذیه آنها دانست آنها دانست .