سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: سومین کنگره بین المللی بهداشت، درمان و مدیریت بحران در حوادث غیرمترقبه

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

محبوبه رجبی – دانشگاه علوم پزشکی کرمان – دانشکده مدیریت و اطلاع رسانی پزشکی
گلاله توکلی – دانشگاه علوم پزشکی کرمان – دانشکده مدیریت و اطلاع رسانی پزشکی
عهدیه کدخدائی – دانشگاه علوم پزشکی کرمان – دانشکده مدیریت و اطلاع رسانی پزشکی

چکیده:

با عنایت به نقش بیمارستان در مواقع ب روز حوادث غیرمترقبه نظیرزلزله ، اهمیت پیش بینی برنامـه ای عملیـاتی بـرای مقابله با این شرایط توسط مدیریت بیمارستان آشکار میگـردد . زیـرا عـدم برنامـه ریـزی و سـازماندهی مناسـب بـرای چنـین بحرانهایی علاوه بر فشاری مضاعف بر مدیران بحران باعث هرج و مرج وعدم استفاده بهینه از منابع مـادی و انـسانی ایـن عـضو مهم مدیریت بحران خواهد شد که نتیجه آن عدم خدمت رسانی مناسب، صدمات روحـی پرسـنل و آسـیب دیـدگان وافـزایش تلفات و معلولیتها خواهد بود . مواد : مدیران و رؤسای بیمارستانهای شهید باهنر، شفاوافضلی پور ( وابسته به دانشگاه علوم پزشکی کرمان ) ، راضیه فیروز ( بیمارسـتان خـصوصی ) و آیـت ا … کاشـانی ( وابـسته بـه سـازمان تـامین اجتمـاعی ) و سرپرسـتاران ۳ بیمارستان شهید باهنر، راضیه فیروز و آیت ا … کاشانی شهرکرمان نمونه این پژوهش را تشکیل داده اند . روش : این پژوهش مطالعه ای توصیفی – تحلیلی است که بصورت مقطعی به منظور بررسی میزان نگرش و آگاهی افراد مـذکور از برنامه های مدیریت بحران ومیزان عملکرد آنان در خصوص برنامه ریـزی و سـازماندهی منـابع بیمارسـتان بـا اسـتفاده از دو پرسشنامه الف ( جهت مدیران و رؤسا ) و پرسشنامه ب ( جهت سرپرستاران ) انجام گرفتـه اسـت . هـر دو پرسـشنامه از دو قـسمت مشخصات بیوگرافیک و سؤالات تشکیل که ۳۵ سؤال آنها مشترک و مابقی متفاوت طراحی شده اسـت . ۳۷ پرسـشنامه پـس از یک هفته جمع آوری و اطلاعلت با استفاده از نرم افزارآماری SPSS10 تجزیه و تحلیل گردید . یافته ها : بیشترین میزان آگاهی ازبرنامه های مدیریت بحران %)۹۵) در مدیران بیمارستان . کاشانی و کمترین میزان %)۵۰) در مدیران بیمارستان شفا مشاهده گردید . . بیشترین میزان برنامه ریزی جهت مقابله با بحران %)۸۰) در بیمارستان باهنر و پـائین ترین میزان ) %۴۱) در بیمارستان افضلی پورو بیشترین میزان سازماندهی منابع مادی و انسانی جهت ایجاد آمـاد گی مقابلـه بـا بحران %)۹۵) در بیمارستانهای کاشانی وافضلی پور و کمترین میزان %)۵۰) در بیمارستانهای راضیه فیروز وشفا مشاهده گردید . سرپرستاران بیمارستان کاشانی از بیشترین میـزان آگـاهی از برنامـه هـای مـدیریت بحـران %)۸۰) و بیـشترین میـزان برنامـه ریزی %)۶۳) و سرپرستاران ب یمارستان باهنراز کمترین میزان آگاهی از برنامه های مدیریت بحران %)۶۵) ،کمترین میزان برنامـه ریزی %)۵۴) و سازماندهی %)۱۶) برخوردار بودندوبیشترین میزان سازماندهی منابع %)۶۳) نیزدرسرپرستاران بیمارسـتان راضـیه فیروزمشاهده گردید . بحث ونتیجه گیری : علیرغم آگاهی افراداز برنامه های مدیریت بحران، بیمارستانهای مورد پـژوهش از میـزان عملکـرد مناسـبی جهت ایجاد آمادگی لازم برای مقابله با حوادث غیرمترقبه، خصوصا پسّ از تجربه تلخ زلزله بم، برخـوردار نمیباشـند . همچنـین بین میزان برنامه ریزی و سازماندهی در سطح بخشها نیز تناسبی وجود ندارد