سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین کنگره سراسری خانواده و مشکلات جنسی

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

مریم اردیبهشتی خیابان – کارشناس ارشد مامایی

چکیده:

در اسناد کنفرانس جهانی جمعیت و توسعه (قاهره – ۱۳۷۳ ) برای ارتقاء سلامت نوجوانان و نیز پرداختن به بهداشت باروری وبرقراری روابط عادلانه جنسی و خودداری از رفتارهای غیر مسئولانه و پر خطر احتراز از بیماری های منتقله از راه تماس جنسی وترویج تنظیم خانواده توصیه شده است . منظور از رفتار جنسی پرخطر رفتاری است که احتمال بیماری های مختلف جسمی و روانی را افزایشدهد . در بین این بیماری هابیماری ایدز خطرناکترین محسوب می گردد که یکی از شایعترین طرق انتقال آن تماس جنسی می باشد . در کشوری چون ایران که طبق سرشماری های عمومی اکثریت جمعیت آن را جمعیت جوان تشکیل می دهد برنامه ریزی در اینزمینه نیازمند پژوهش های همه جانبه می باشد . هدف : تعیین میزان آگاهی جوانان از رفتارهای جنسی پرخطر . مواد و روش کار : این مطالعه از نوع توصیفی است که بر روی تعداد ۷۰۰ دانشجوی دختر رشته های مختلف غیر پزشکی مقطع کارشناسی در ۳ مرکز دانشگاهی در بهار سال ۸۴ صورت گرفته است . نمونه های این پژوهش بصورت در دسترس از بین دانشجویانیکه واحد تنظیم خانواده را گذرانده اند انتخاب گردیدند . ابزار گردآوری داده ها یک پرسشنامه با سوالات باز بوده و نتایج توسط روش های آماری توصیفی و استنباطی تجزیه و تحلیل گردیده اند نتایج این تحقیق نشان می دهد که شناخته شده ترین و خطرناک ترین شیوه تماس جنسی برای جوانان مونث رابطه واژینال می باشد در حالیکه رفتارهای پرخطر دیگری وجود دارند که اطلاعات دختران درباره آن ناچیز است .همچنین منابع رسمی و والدین نقش بسیار ناچیزی در ارائه اطلاعات به جوانان دارند در حالیکه تحقیقات حاکی از این نکته است که آموزش زودرس از طریق منابع رسمی و نظارت این منابع بر اطلاعات دریافتی جوانان با کاهش خطر رفتارهای جنسی مرتبط می باشد