سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: پنجمین همایش ایمنی، بهداشت و محیط زیست در معادن و صنایع معدنی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

اکبر احمدی آسور – کارشناس ارشد بهداشت حرفه ای و عضو علمی دانشگاه

چکیده:

از آنجاییکه داشتن محیط سالم نیازمند شناخت محیط کار و عوامل زیان آور آن است. لذا اولین مسئله بررسیی این موضوع است که آیا افراد شاغل در محیط کار و همچنین سرپرستاران آنها آگاهی های لازم در زمینه عوامل زیان آور و بیماریهای مرتبط با وع کار و مواد مصرفی و … را دارند یا خیر؟ بنابراین هدف از این پژوهش بررسی مسئله فوق یعنی میزان آگاهی کارگران و کارفرمایان در معادن شهرستان سبزوار نسبت به بیماریهای شغلی بوده است. لذا برای انجام آن پرسشنامه ای طراحی که مشخصات فردی کارگر مانند سن، میزان تحصیلات ، سابقه کار و سوالات دیگر که پاسخ کارگر به آنها نشان دهنده میزان آگاهی کارگر به بیماریهای ناشی از کار می باشد، که در پایان پس از استخراج، اطلاعات و تجزیه و تحلیل آنها با استفاده از نرم افزار SPSS موارد زیر مشخص گردید.
۲۳% از کارگران با زیاد بودن صدا موافق بودند ولی کارشناس نیز در همه موارد (در همه معادن) نظر بر زیاد بودن صدا داشتند اما ۷۵% کارگران دچار حادثه شده اند. که هرچند درصد آن بالاست ولی ارتباط معناداری بین تعداد کارگران حادثه دیده و تعداد کارگرانی که اظهار داشتندنکات ایمنی را می دانند (۸۰%) وجود دارد. % از کارگران دچار حادثه شده اند که هرچند درصد آن بالاست ولی ارتباط معناری داری بین تعداد کارگران حادثه دیده و تعداد کارگرانی که اظهار داشتند نکات ایمنی را می دانند (۸۰%) وجود دارد.
کارگرانی که از وضعیت ایمنی بهتری در معدن برخوردار هستند میزان آگاهی آنها بیشتر است و در معادنی که سطح تحصیلات کارگران بیشتر است شناخت آنها از بیماری بیشتر و نکات ایمنی را بهتر پذیرا بوده و رعایت می کنند و تعداد حوادث کمتر است. در این پژوهش پرسشنامه جداگانه ای برای کارفرمایان طراحی شد که ضمن داشتن مشخصات فردی و مدت مسئولیت وسرپرستی و سوالات دیگری در پرسشنامه گنجانده شد که در پایان پس از استخراج و تجزیه و تحلیل مشخص گردید کارفرمایانی که از سطح تحصیلات بالاتری برخوردار هستند و یا مراکز بهداشتی ارتباط دارند نسبت به کارفرمایان دیگر اطلاعات بیشتری دارند لذا از این پژوهش چنین نتیجه گیری می شود در صورتی که آموزش های کافی و مناسب ارائه گردد از بروز بسیاری از حوادث و بیماریهای شغلی جلوگیری خواهد شد که این امر نقش آموزش را بعنوان اولین و اساسی ترین رکن توسعه، تولید ، آگاهی و حفظ نیروی کار مشخص می کند.