سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی شهر الکترونیک

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

محمود جعفرپور – دانشجوی مقطع کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی – گرایش بازاریابی دانشگاه ع
قاسم انصاری رنانی – عضو هیئت علمی و دانشیار دانشگاه علامه طباطبائی
محمدمهدی بهرام زاده – دانش آموخته‌ی مقطع کارشناسی مدیریت صنعتی دانشگاه امام حسین (ع)

چکیده:

با گسترده شدن فناوری اطلاعات و نفوذ وسایل ارتباط از راه دور به عمق جامعه، ابزارها و روش های آموزش نیز دچار تحول شده اند. تحول این ابزارها و روش ها در جهتی است که هر فرد در هر زمان و هر مکان بتواند با امکانات مشخص و در بازه زمانی که خود، مشخص می کند مشغول یادگیری شود. در سال های نه چندان دور آموزش از راه دور مطرح شد. این نوع آموزش ویژگی های خودش را داشته و دارای مزایا و معایبی بوده است. ابتدا آموزش به صورت مکاتبه ای بوده و تنها راه ارتباط استفاده از نامه بود. با پیشرفت تکنولوژی و از همه مهمتر ارزان‌تر شدن هزینه استفاده از فناوری، استفاده از ابزارهای جدیدتر برای انتقال دانش مطرح شد. با به وجود آمدن و گسترش اینترنت این پدیده جدی‌تر دنبال و ابزارها، روش‌ها و استانداردهایی برای آموزش الکترونیکی مطرح شد و هر روز اصلاحات جدیدتری در این زمینه انجام پذیرفت. در واقع می توان گفت آموزش الکترونیکی استفاده از ابزارهای انتقال اطلاعات به صورت الکترونیکی (مثل اینترنت) برای انتقال اطلاعات و دانش است.