سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: نهمین کنگره ملی خوردگی ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

سمن حریرچیان ساعی – کارشناس شرکت ایران خودرو

چکیده:

[توضیح سیویلیکا: صفحه سوم مقاله خالی است و چاپ نشده است]
در سیستم های نوین پوششی , به دلیل معضلات زیست محیطی تلاش در جهت کاهش مصرف حلالها ی آلی در پوشش می باشد . یکی از روش های کاهش ) VOC برای سیستم های پوششی ) استفاده از سیستم های پایه آبی است که حلال آلی آنها با آب جایگزین شده است . با توجه به انواع مختلف از این نوع رزین ها , می توان طیف گسترده ای از خواص شیمیایی و فیزیکی را بدست آورد . برای مثال سیستم های پایه آبی می توانند خواص مثبت زیادی از جمله استقامت و سختی , مقاومت در برابر لکه دار شدن , انعطاف پذیری و مقاومت در برابر خوردگی را تأمین کرده و همچنین مقاومت بالایی نیز در برابر مواد شیمیایی و رطوبت از خود نشان دهند برای تعیین میزان مقاومت این پوشش ها در برابر خوردگی تست هایی از جمله تست مه نمکی و قرار گرفتن در معرض اشعه UV برای چند نمونه از پوشش های پایه آبی نظیر سیستم اکریلیکی، اپوکسی و پلی یورتان انجام شده و برای مقایسه نیز از دو سیستم غنی از روی استفاده شده است تا میزان مقاومت هریک از سیستم های پوششی فوق به نسبت سیستم های غنی از روی سنجیده شود .