سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

محمد جواهری –
محسن راستی اردکانی –
احمدرضا رنجبری –
عفت شبانیان –

چکیده:

شهرستان نائین با مساحت بالغ بر ۳۲۴۷۶۱۱ هکتار وسیع ترین شهرستان استان می باشد. مراتع این استان با وسعتی حدود ۱۶۵۰۰۹۸ هکتار حدود ۸ ماه از سال توسط ۱۴۶۳۵۰ رأس واحد دامی (گوسفند و بز) و ۴۵۰۰۰ رأس سایر احشام تعلیف می گردد. پراکنش دام در منطقه نامتناسب و تحت تأثیر پراکندگی آبشخورهای منطقه است. نژاد گوسفند نائینی غالبترین نژاد گوسفند منطقه است. بطور متوسط گوسفند روزانه بین ۲ تا ۷ لیتر آب مصرف می نماید. با توجه به محدودیت شدید منابع آبی منطقه کیفیت آب شرب گوسفند اهمیت به سزایی در اقتصاد دامپروری منطقه ایفا می نماید. هدف از اجرای این بررسی میزان بار میکربی منابع آبی مراتع شهرستان نائین بود. بدین منظور با هماهنگی اداره منابع طبیعی شهرستان نائین، مشخصات کلیه مراتع پروانه دار منطقه تهیه گردید و پس از حذف مراتع با شرایط یکسان، در مجموع ۱۸ مرتع با شرایط متفاوت از لحاظ پوشش گیاهی، ارتفاع از سطح دریا، واقع شدن در دشت یا کوهستان انتخاب و در بهار ۱۳۸۴ نمونه های آب از آبشخورهای منطقه برای آزمایش میکربی در شرایط استریل برداشته شد و میزان بار میکربی MPN با استفاده از محیط کشت تعیین گردید. نتایج این بررسی نشان داد از مجموع ۱۸ منبع آبی MPN در ۱۰۰ میلی لیتر آب در ۱۰ منبع بیش از ۱۱۰۰ بود و تعداد متفاوتی از اشریشیاکلی، کلیسیلا و پسودوموناس در آنها تأئید شد. از تعداد باقیمانده منابع آب فقط یک مورد فاقد رشد باکتری بوده (چشمه جموایرج) و در ۷ مورد باقیمانده MPN بین ۲۰ تا ۱۵۰ تعیین گردید و وجود کلی فرم نیز در آن اثبات شد. مقادیر <200 MPN در ۱۰۰ میلی لیتر آب مناسبترین آب برای شرب دام محسوب می گردد، هر چند که دام توان تحمل مقادیر بیش از این مقدار را نیز دارد ولی کلی فرمهای مدفوعی بیش از ۱ برای دامهای جوان و بیش از ۱۰ در ۱۰۰ میلی لیتر آب برای دامهای بالغ ایجاد مشکل می نماید، که در این صورت احتمال آلودگی میکربی آب برای بعضی دامهای منطقه به ویژه بره ها وجود دارد. عدم رعایت توصیه های بهداشتی توسط دامداران، م همترین عامل در آلودگی میکربی بعضی آبشخورهای دام منطقه است.