سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: چهارمین همایش سراسری بهداشت حرفه ای ایران

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

فریده حاتمی – کارشناس ارشد بهداشت حرفه‌ای و عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بروجرد

چکیده:

از میان کل کارگران شاغل در کارخانجات نساجی بروجرد ۱۲۰ نفر به عنوان نمونه‌ای بررسی انتخاب شدند. که این تعداد در چهار گروه ۳۰ نفره تقسیم شدند (سه گروه آزمون و یک گروه کنترل) گروه یا سازمان به منظور سنجش پستی سه روش سخنرانی، سخنرانی +نمایش فیلم، بحث گروهی از سه شیفت مختلف با روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌بندی شده برگزیده شدند. در این بررسی با استناد به نتایج اندازه‌گیری صدا در سالن بافندگی لزوم استفاده کارگران از وسایل حفاظت فردی اثبات شد همچنین با توجه به یافته‌های بررسی ارتباط بین فاکتورهای سن، سطح تحصیلات و سابقه کار با میانگین نمرات قبل و بعد از آموزش از نظر آماری با ۰/۰۰۵ > P معنی‌دار بوده است. همچنین مقایسه میانگین نمرات آزمون اولیه (قبل از آموزش) و آزمون ثانوی (و از آموزش) در هر یک از گروه‌های آزمون با استفاده از آزمون آماری t اختلاف آماری معنی‌داری در ۰/۰۰۵ > P نشان داده‌اند. البته این مقایسه در مورد گروه کنترل از نظر آماری معنی‌دار نبود. مقایسه میانگین نمرات آزمون ثانوی (و از آموزش) در هر یک از گروه‌های آزمون و کنترل اختلاف آماری معنی داری بین میانگین‌های نشان داد همچنین آزمون‌های آماری انجام شده در این مورد ثابت نمود که میانگین نام رفت آزمون ثانوی گروه‌های آزمون با گروه کنترل بررسی متفاوت بوده است به عبارت دیگر سه گروه آزمون از میانگین نمره بهتری نسبت به گروه کنترل برخوردار بوده‌اند. و نیز از نظر آماری اختلاف معنی داری بین میانگین نمرات آزمون ثانوی گروه سه آزمون (روش بحث گروهی) یا میانگین نمرات آزمون ثانوی دو گروه سخنرانی و سخنرانی +نمایش فیلم وجود دارد. بدین ترتیب مشخص شد که روش بحث گروهی تأثیر بیشتری در افزایش میزان آگاهی، نگرش و رفتار کارگران داشت است. همچنین مشاهده تأیید رفتار حاصل در نتیجه آموزش از طریق مقایسه میانگین‌های مدت استفاده از وسایل حفاظت فردی (گوشی – ماست) قبل و مرکز آموزش در هر یک از گروه‌های کنترل و آزمون نیز اختلاف معنی‌داری را نشان داد. به این ترتیب از نظر مدت استفاده از وسایل حفاظت فردی (ماسک – گوشی) ابتدا روش بحث گروهی سپس سخنرانی +نمایش فیلم و در نهایت روش سخنرانی مقصر شناخته شدند.