سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: چهارمین همایش سراسری بهداشت حرفه ای ایران

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

باقر مرتضوی – استادیار گروه بهداشت حرفه‌ای دانشگاه علوم پزشکی دانشگاه تربیت مدرس
موسی جباری قره باغ – دانش دختره بهداشت حرفه‌ای دانشگاه تربیت مدرس
حسن اصیلیان – استادیار گروه بهداشت حرفه‌ای نوشتن علوم پزشکی دانشگاه تربیت مدرس
علی خوانین – استادیار گروه بهداشت حرفه‌ای دانشکده علوم پزشکی دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

دی فنیل متان دی ایروسیانات MDI تاوان ماده اولیه، پرمصرف ترین ایزوسیانات مورد استفاده در صنایع فوم پلی اورتان (شاخه‌ای از صنعت پلاستیک) بود و یکی از علل اصلی ماست شغلی می‌باشد. بالا بودن مصرف این ماده در صنایع از یک طرف و ظرفیت بالای آن از طرف دیگر موجب گردید تحقیق به منظور بررسی میزان MDI در هوای محیط کار و منطقه تنفسی کارگر را به واحد فوق ما سازی یک شرکت خودروسازی به عمل آید. در این پژوهش هوای محیط کار و هوای منطقه تنفسی کلیه کارگران واحد فوم سازی که بالغ بر ۴۰ نفر بودن مورد نمونه برداری و تجزیه و تحلیل قرار گرفت و تعداد کل نمونه‌های گرفته شده در روزهای مختلف هفت به ۱۱۱ نمونه رسید. در این تحقیق به منظور ارزیابی میزان MDI در هوا از دستگاه اسپکتروفتومتری استفاده گردید و مقدار MDI از طریق ازت کردن اسید هیدرولیز و جفت کردن با N – 2 – آمینواتیل -۱-نفتیل آمین در طول موج ۵۹۰ نانومتر تعیین گردید . نتایج ارزیابی میزان MDI نشان داد که میزان آلودگی در کلیه حالت‌های اندازه‌گیری شده از حداکثر مجاز آن ppm 0.005=TLV پایین‌تر می‌باشد مگر در صورتی که کلیه هوا سازها و هوا چشم‌های موزه‌ای خاموش باشند در قسمت تزریق t,l آلودگی به بالاتر از حد مجاز PPM 0.0067 می‌رسد. نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که غلظت MDI در محیط کار در بعضی شرایط به بالاتر از حد مجاز می‌رسد.