سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دومین همایش سراسری طب اورژانس

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

زهرا کوشانفر – کارشناس اداره پرستاری و مامایی
فاطمه رشیدی – اداره پرستاری دانشگاه
سکینه پرستش – اداره پرستاری دانشگاه

چکیده:

شکی نیست که پیشرفت علوم به نوعی وابسته به روند ثبت و ضبط بوده و انتشار علوم و تکنولوژی از طریق ثبت و گزارش صورت می پذیرد. از آنجا که اصطلاح بخش های اورژانس بعنوان قلب بیمارستان ، سبب بهبود در سایر بخش های درمانی می گردد. ثبت گزارشات کامل ، دقیق و به موقع بر اساس اصول استاندارد جهت قضاوت در مورد اینکه بیمار مراقبتهای مورد نیاز و ضروری را دریافت داشته امری روشن است. از طرف دیگر ، این امر به ارائه دهندگان مراقبت جه برنامه ریزی ، هماهنگی و حفظ تداوم مراقبت کمک می کند. یک ثبت خوب دارای ویژگی هایی چون انعکاس کامل مراقبتی و هماهنگی بین خدمات تیم بهداشتی و درمانی می باشد.
هدف پژوهش :
این پژوهش جهت تعیین میزان رعایت استاندارد های ثبت در بخش های اورژانس مراکز آموزشی و درمانی دانشکده پزشکی گیلان انجام گردیده است.
ابزار و روش:
این پژوهش یک مطالعه توصیفی بوده و ابزار گردآوری اطلاعات چک لیستی شامل ۴ بخش می باشد:
بخش اول شامل ۹ سؤال و به منظور تعیین میزان رعابت استاندارد های ثبت در پرونده و فلوچارت بیماران تدوین گردیده است . بخش دوم شامل ۱۴ سؤال و به منظور تعیین میزان رعابت استاندارهای ثبت در گزارش پرستاری ، بخش سوم دارای ۱۱ سؤال و به منظور تعیین میزان رعایت استاندارد های ثبت در کاردکس و بخش چهارم شامل ۸ سؤال بوده و میزان رعایت استاندارد های ثبت اطلاعات در دفاتر مربوطه را مورد بررسی قرار می دهد.جامعه پژوهش بخش های اورژانس مارکز آموزشی درمانی دانشگاه علوم پزشکی گیلان بوده و نمونه پژوهش ۸ بخش اورژانس مراکز مربوطه می باشد . جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی و جداول فراوانی مطلقو نسبی استفاده گردید.
نتایج پژوهش :
نتایج نشان داد که در ۸۳% موارد ثبت اطلاعات در پرونده و فلوچارت بیماران خوب بوده و ثبت گزارش پرستاری در پرونده در ۳۳% موارد ضعیف و نحوه ثبت در کاردکس در ۱۷% موارد متوسط و در ۱۶% موارد ثبت اطلاعات در دفاتر مربوطه ضعیف می باشد. همچنین نتایج کلی نشان داد که میزان استاندارهای ثبت در بخش های اورژانس در ۷۵% موارد خوبو در ۲۵% موارد متوسط می باشد.
بحث و نتیجه گیری:
ثبت مراقبت های پرستاری ، یک اصل قانونی در تمام سیستم های درمانی بوده و گزارشات پرستاری نشان دهنده یک ابزار قانونی بررسی کیفیت مراقبت های ارائه شده به بیمار خصوصا در بخش اورژانس است و هر گونه نارسایی در آن مبین ارائه مراقبت غیر کافی بهبیمار می باشد . بنابراین دقت در تهیه و حفظ آن می تواند در موارد قانونی پرستاران را مورد حمایت قراردهد.