سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دومین همایش سراسری طب اورژانس

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

سکینه پرستش – کارشناس اداره پرستاری و مامایی- استان گیلان
فاطمه رشیدی – کارشناس اداره پرستاری و مامایی – استان گیلان
زهرا کوشانفر – کارشناس اداره پرستاری و مامایی – استان گیلان

چکیده:

بخش اورژانس به دلیل حجیم ترین، متنوع ترین، شلوغ ترین و حساسترین بخش بیمارستان از اهمیت ویژه ای برخوردار است. به طور متوسط ۵۷% این تخت ها به علت سوانح و حوادث اشغال می شود. این بخش به عنوان سیستم درمان ، مجموعه ای از فضای بیمارستانی مجهز به افزایش تقاضای عمومی جهت دریافت مراقبت های اورژانسی ، نیاز به طراحی ساختمان جدید اورژانس یا گسترش فضاهای موجود نیز افزایش یافته است . از طرفی اورژانس بیمارستانی همواره به عنوان یک معضل سیستم بهداشتی و درمانی در تمام کشورهای دنیا مطرح بوده، اصطلاح آن موجب بهبود عملکرد سایر بخش ها می گردد. بررسی مشکلات و نواقص و ارائه راهکارهای اجرایی در زمینه بهبود ساختار ، فرایند اورژانس در طرح ساماندهی اورژانس نیز مورد توجه ویژه ای قرار گرفته است.
هدف پژوهش:
این پژوهش جهت تعیین میزان رعایت استانداردهای ساختاری در بخشهای اورژانس مراکز آموشی- درمانی تابعه دانشگاه علوم پزشکی گیلان انجام شده است.
ابزار و روش:
این پژوهش یک مطالعه توصیفی بوده و ابزارگرد آوری اطلاعات چک لیستی شامل ۲ بخش می باشد:
بخش اول شامل ۴ سؤال بوده و به منظور بررسی مشخصات واحد های مورد پژوهش تدوین گردیده است. بخش دوم از چهار قسمت تشکیل شده است قسمت اول دارای ۱۲۳ سوال و به منظور ارزیابی ساختار فیزیکی بخش اورژانس ، قسمت دوم دارای ۳۲ سوال و به منظور ارزیابی امکانات و تجهیزات پزشکی بخش ، قسمت سوم دارای ۸ سوال به منظور ارزیابی وضعیت ایمنی بخش و قسمت چهارم دارای ۵ سوال و به منظور ارزیابی وضعیت نیروی انسانی پرستاری بخش طرح گردید.
جامعه پژوهش مراکز درمانی تابعه دانشگاه ونمونه پژوهش ۸ بخش اورژانس از مراکز مربوطه بود. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آمار های توصیفی و جداول فراوانی مطلق نسبی استفاده گردید.
نتایج پژوهش:
نتایج سوالات بخش اول چک لیست نشان داد که ۳۲ % تخت های اورژانس ویژه بستری بیماران ترومایی است ولی تنها درصد پرسنل بهیار ۱۸% و کمک بهیار ۸% می باشد. همچنین نتایج پژوهش در بخش دوم بیانگر این مطلب بود که استاندارد فضای فییکی در ۳۷% موارد ضعیف، استاندارد تجهیزاتی در ۵۰% متوسط و استاندارد ایمنی در ۱۰۰% موارد خوب رعایت می گردد. همچنین در بعد از استاندارد نیروی انسانی پرستاری در ۵۰% موارد در حد متوسط رعایت شده است. در پاسخ به هدف کلی پژوهش ، میزان رعایت استانداردهای ساختاری در ۶۳% موارد خوب بوده است.
بحث و نتیجه گیری:
ارزیابی گام نخست در تلاش آگاهانه برای ایجاد تحول و بهبود سازمان است . با تعیین نقاط ضعف و قوت ، منابع سازمان جهت کاهش ضعفها و تقویت نقاط قوت متمرکز می گردد. گردش منظم کار در اورژانس انسان های بیشماری را نجات داده است و احیای نفوس بسیاری را به دنبال خواهد داشت. اگر فضا، تجهیزات و نیروی انسانی اورژانس بر اساس موازین استاندارد باشد، امکان درمان سریع و به موقع و موثر بعنوان عامل پیشگیری کننده بعدی مسیر خواهد گردید.