سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: پانزدهمین کنگره دامپزشکی ایران

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

کوروش منوچهری نایینی –
رضا نبوی –
نزهت زبردست –

چکیده:

توکسوکاریاسیس یکی از آلودگی ها ی انگلی خطیرمشترک بین حیوان و انسان است . که در اثر بلع تخمها ی جنین دار برخی از نماتودها ی جنس توکسوکارا و بو یژه توکسوکاراکانیس توسط انسان و جا یگزینی مراحل لاروی انگل در بافتها و نسوج مختلف ا ین میزبان به وقوع می پیوندد . اگرچه در بسیاری از موارد ابتلاء به ا ین آلودگی انگلی هیچگونه نشانه و
تظاهرات بالینی هشدار دهنده ا ی در بر ندارد، اما در مواردی به علت بروز فرآ یندها ی ایمونوپاتولوژیک در مقابل فعال گردیدن کانونها ی خفته آلودگی و دفع متابولیت های انگلی و جایگزینی لارو در بافتها موجب ظهور علائم و نشانه ها ی بالینی احشا یی، چشمی و حتی سیستم اعصاب مرکزی گرد یده و با پیامدهای مختلفی از قبیل اختلالات ریوی، کبد ی، چشمی، عصبی و در موارد نادری مرگ همراه ا ست . با توجه به ا ینکه این آلودگی انگلی غالباً کودکان خردسال و بویژه کودکان گروهها ی محروم اجتماعی را تحت تاثیر قرار می دهد . مطالعه حاضر با هدف بررسی میزان شیوع توکسوکاریاسیس در کودکان ز یر ۱۰ سال عشا یر استان چهارمحال و بختیاری انجام پذ یرفت . در این مطالعه مقطعی ۲۷۵ کودک خردسال عشایر استان به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ا ی انتخاب و نمونه ها ی سرمی آنها با استفاده از روش الایزا و استفاده از آنتی ژنهای دفعی – ترشحی لارو مرحله دوم انگل، از نظر وجود آنتی بادیهای ضد توکسوکاراکانیس مورد آزما یش قرار گرفت . با توجه به نتا یج این مطالعه می توان ادعا نمود که شیوع سرمی آلودگی در این منطقه از کشور بسیار بالاست، بگونه ا ی که در جمعیت مورد مطالعه در ۱۴۰ مورد ) %۵۰/۹) سطوحی از آنتی بادیهای اختصاصی ضد انگلی که نشان دهنده مواجهه قبلی یا ابتلاء کودکان به توکسوکاریاسیس می باشد، یافت گردیده است . و بنابرا ین شا ید با تکیه بر ا ی ن مطالعه بتوان ا ین منطقه از کشور را بعنوان یکی از مناطق هیپراندم یک توکسوکاریاسیس و جمعیت ها ی عشا یری را به عنوان یکی از پر خطرترین جمعیت های موجود از نظر احتمال آلودگی به انگل محسوب نمود . در این مطالعه میزان شیوع آلودگی در جنس مذکر %۴۹/۴ ، در جنس مونث %۵۲/۷ ، در افراد دارای زندگی درون کوچ %۷۰ و در افراد دارا ی زندگی برون کوچ %۵۰/۲ ، در کودکانی که سابقه تماس با سگ داشته %۵۰/۷ و در افرادی که سابقه تماس با سگ نداشتند %۵۱/۳ برآورد گرد ید . همچنین مشخص شد که هیچ گونه ارتباط معناداری بین متغیرهایی همچون سن، جنسیت، نحوه کوچ، سابقه تماس باسگ، درجه حرارت بدن، سابقه وجود تبهای نامنظم، کم اشتها یی، حضور هپاتومگالی و اسپل ینومگالی و همچنین وضعیت مخاط چشم با میزان آلودگی وجود ندارد . با توجه به میزان شیوع بالای آلودگی با توکسوکاراکانیس در بین کودکان عشایر استان چهارمحال و بختیاری و به منظور کنترل و پیشگیری از آلودگی علاوه بر طراحی برنامه ها ی آموزشی جهت ارتقاء فرهنگ بهداشتی جامعه مذکور، درمان دوره ای سگهای گله با داروهای ضد انگل و همچنین از بین بردن سگهای ولگرد ضروری به نظر می رسد .