سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

لیلا یزدانی نسب لیلا – کارشناس ارشد رشته بیولوژی دریا
عباس اسماعیلی ساری – دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس
بهروز ابطحی – دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس
سیدمحمود قاسمپوری – دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

میزان غلظت و تجمع زیستی جیوه در عضله شکم, عضله ساقه دمی, کبد و طحال ماهی کفال طلایی(L. aurata) مورد ارزیابی قرار گرفت. نمونه ها(۶۰ عدد) در دو گروه طولی،۴۰-۲۰ سانتیمتر و ۶۰-۴۰ سانتیمتر در ماه های دی، بهمن و اسفند ۱۳۸۳ جمع آوری شده و پس از بیومتری وآماده سازی با دستگاه Leco AMA 254 Mercury Analyzer آنالیز شدند. همچنین نمونه ها ی آب دریا ی خزر نیز مورد آنالیز قرار گرفت (که پایین تر از حد دقت دستگاه بود µg/kg0/004=(Hg. بالاترین میزان جیوه در کبد و پایین ترین میزان آن در عضله شکم مشاهده شد. میزان تجمع جیوه در کبد بین دو گروه اختلاف معنی داری نداشت اما برعکس در مورد عضله شکم, عضله ساقه دمی و طحال این اختلاف معنی دار بود(p<0/05). بین میزان تجمع جیوه در عضله و طول ماهی همبستگی مثبت معنی دار مشاهده شد(p>0/01). غلظت جیوه در عضله شکم و ساقه دمی به جز در۱۰% موارد، پایین تر از محدوده استاندارد WHO/FDA بود (µg/kg1-0/5) ولی در مورد میزان مصرف ماهی کفال طلایی به خصوص در زنان باردار و کودکان باید پاره ای از ملاحظات صورت گیرد.