سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

حسین شریفان – عضو هیئت علمی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان – گروه مهندسی آ

چکیده:

فرسایش خاک به جدا شدن ذرات خاک از سطح خاک و انتقال و در نهایت رسوبگذاری آنها در نقطهای دیگر اطلاق میگردد . فرسایندگی باران یکی از عوامل مهم فرسایشزا در جداسازی و انتقال ذرات خاک است و نقش مستقیمی بر میزان فرسایش خاک دارد . تاکنون با توجه به موقعیت جغرافیایی، مقیاس، شرایط محلی و نوع اندازه – گیری، شاخصهای مختلف فرسایندگی باران ارائه شده است . [۶] بهطور کلی شاخصهای فرسایندگی باران را میتوان در قالب دو گروه شاخصهای مبتنی بر انرژی جنبشی و شدت بارندگی و شاخصهای مبتنی بر آمار سهل الوصول بارندگی تقسیم بندی نمود . یکی از محدودیتهای گروه اول، نیاز آنها به آمار شدت بارندگی ( با فواصل کوتاه مدت ) میباشد و میتوان شاخصهای ویشمایر و هادسون را از مهمترین آنها بشمار آورد . از اینرو محققان در صدد ارائه شاخصهای سادهتر بودهاند، بطوریکه شاخصهای دسته دوم ارائه شدند . از جمله دو شاخص ) P 2 /P مورگان، (۱۹۹۵ و ∑ PI2/P معروف به شاخص فورنیه اصلاح شده از شاخص فورنیه اصلاح شده (MF)در تعیین فرسایندگی باران در بسیاری از تحقیقات استفاده شده است . از جمله رنارد و فریموند [۶] ،شاهویی و رفاهی و سپاسخواه با انتخاب شاخص مناسب فرسایندگی باران و تهیه نقشههای فرسایندگی میتوان در برنامهریزی ، ارائه و اجرای طرحهای مناسب مربوط به حفاظت خاک و تحقیقات مربوط به آب و خاک کمک نمود . مختارزاده، م (۱۳۶۷) برای چند ایستگاه
سینوپتیک این شاخص را محاسبه کرد ] . [ ۴ سرخوش (۱۳۷۴) با استفاده از شاخص فورنیه اصلاح شده و حداکثر بارندگی روزانه و برآورد EI30 برای سه استان فارس و بوشهر و کهکیلویه و بویر احمد نقشه فرسایندگی را ارائه کرده – است ] . [ ۲ با توجه به مطالعات انجام شده در فوق و محدودیت در تعداد ایستگاهها و نیز نوع میانیابی، هدف از انجام این تحقیق پهنهبندی میزان فرسایندگی باران در استان گلستان با بکارگیری آمار درازمدت بارندگی در ایستگاههای مختلف هواشناسی و با استفاده از سیستم GIS بود .