سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

مژگان علمدار –
حمیدرضا گلزاری –
ابوالفضل مرادی –

چکیده:

مدت زمانی است که اندازه گیری فلوئر آب تحقق پذیرفته است و امروزه ثابت شده یکی از دلایل پوسیدگی دندانها بخصوص در بچه ها و نوجوانان کمبود فلوئور است که دریافت حد معینی از فلوئور از طریق آب آشامیدنی، غذا، سایر محلولهای موضعی فلوئوردار و خمیردندان باعث کاهش پوسیدگی، افزایش مقاومت دندانها یا کاهش قابلیت انحلال مینا میگردد. بطوریکه افزودن فلوئور به آب تا حدود ۶۵% از پوسیدگیهای دندان را کاهش می دهد. میزان فلوئور را در سطح جهانی ۱ الی ۱/۵ میلی گرم در لیتر مجاز دانسته اند. لذا بر این اساس، هدف از این تحقیق تعیین میزان فلوئر آب شرب شهرستانهای استان کرمان می باشد. روش کار: پژوهش حاضر که یک مطالعه مقطعی، توصیفی است، تعداد ۱۹۸ نمونه آب به روش تصادفی انتخاب و جهت تعیین میزان فلوئور آن توسط دستگاه اسپکتروفتومتر مدل V 2010-DR و روش اسپادنز بررسی گردید. یافته ها: از تعداد کل ۱۹۸ نمونه، ۸۸/۹% نمونه ها فلوئور زیر ۱mg/l دارند و ۶/۶% با فلوئوری در حد توصیه شده می باشند و ۴/۵% نیز فلوئوری بالای ۱/۵ mg/l دارند. میانگین فلوئور آب شرب در کل استان ۰/۳۴±۰/۵۸ می باشد که بیشترین میزان فلوئور به میزان ۱/۸۰ mg/l مربوط به روستایی در شهرستان کوهبنان و کمترین میزان آب به مقدار ۰/۶۰ mg/l مربوط به روستایی در شهرستان کرمان است. بحث و نتیجه گیری: در استان کرمان بیشتر منابع آب آشامیدنی دارای فلوئور پائین تر از حد وصیه شده می باشند و نیاز است همه اقشار مردم از چای و ن وشیدنی ها، خمیردندان فلوئور دار، بخصوص در مدارس از دهان شویه های فلوئور دار استفاده کنند. مناطقی از کوهبنان و زرند دارای فلوئور نرمال می باشند و مناطقی که دارای فلوئور بالای ۱/۵ mg/l می باشند نیاز به فلوئور زدایی آب دارند.