سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: همایش سراسری راهکارهای ارتقاء مدیریت بحران در حوادث و سوانح غیرمترقبه

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

ناهید کامکار – کارشناس پرستاری، سوپروایزر آموزشی
فاطمه کریمی – کارشناس پرستاری، سوپروایزر بالینی
ثریا تیموری – کارشناس پرستاری، سوپروایزر بالینی

چکیده:

بخش اورژانس ، به عنوان یکی از مهمترین جنبه های درمان با اقدامات سریع و صحیح، در نجات جان بیماران ارزش فراوان و غیر قابل انکار دارد. ارتقای کیفیت ارائه خدمات نیاز بهشناخت صحیح از وضعیت موجود و بررسی مشکلات این بخش ها دارد. یکی از مهمترین و متداول ترین مداخلات پزشکی و پرستاری، عملیات احیا، قلبی ریوی می باشد که در بیمارستانهای مخلتف توسط اعضاء تیم احیاء انجام می گیرد. عملیات احیاء نیز نظیر هر مداخله پزشکی اورژانسی دیگر دارای عوارضی می باشد که بررسی وشناخت این عوارض ، این امکان را فراهم می سازد که احیاء کنندگان حین انجام عملیات احیاء اصول تکنیکی صحیح را بهتر رعایت نموده و در مرحله پس از احیاء نیز بیمار را از نظر عوارض احتمالی تشخیص سریع و درمان مناسب تحت نظر داشته باشند. این پژوهش به منظور تعیین موفقیت تیم CPRدر ارتباط با بیماران داخل مرکز و خارج مرکز انجام گردیده است.
مواد و روشها: این پژوهش یک مطالعه مقطعی و تحلیلی است. پژوهش مبتنی بر کسب اطلاعات وحقایق به منظور پایه ریزی مطالعات کاربردی درآینده می باشد که با هدف ارزیابی موفقیت تیم احیا (CPR) درمرکز آموزشی درمانی حضرت ولی عصر (عج) در سال ۱۳۸۴ انجام گرفت. این تحقیق به صورت بررسی کل پرونده های بیماران CPR شده انجام گرفت. اطلاعات از طریق چک لیست جمع آوری شده و با استفاده از نرم افزاری آماری (spss/pc) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته ها: کل CPR انجام شده در مرکز ۶۰۷ مورد بود که ۵۶% مذکر و ۴۴% مونث بودند. ۱۵% بیماران احیاء شده زیر رنج سنی ۵۰ سال و ۴۳% بین رنج سنی ۵۰-۷۰ سال و ۴۱% بالای رنج سنی ۷۰ سال بودند. ۷۹% ارست قلبی و تنفسی بیماران داخل مرکز و ۲۱% ارست قلبی تنفسی خارج از مرکز اتفاق افتاده بود . از کل CPR های انجام شده ۸۱% ناموفق و ۲۱% موفق بودند. CPR بیمارانی که ارست قلبی تنفسی آنها در خارج ازمرکز اتفاق افتاده بود موفق و CPR ها در شیفت صبح، ۲۰% در شیفت عصر ۷، ۴۷% در شیفت شب انجام شده بود و قابل ذکر است که ۲۸% بیماران CPR شده end stage بودند.
بحث و نتیجه گیری: نتایج این پژوهش نشان می دهد که آموزش مداوم تیم CPR از الویت برخوردار میباشد. و از طرفی سن بالای بیماران و end stage بودن آنها و ریفرال بودن مرکز در سطح استان می تواند در بالابودن تعداد CPR تاثیر بسزایی داشته باشد. آمار بالای CPR در شیفت شب را می توان به کمبود پرسنل و در نتیجه عدم مراقبت صحیح بیماران بد حال و عدم ارجاع به موقع بیماران بد حال به ICU بدلیل نبودن تخت ICU ارتباط داد.