سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین همایش منطقه ای بهره برداری از منابع آب حوضه های کارون و زاینده رود (فرصتها و چالشها)

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

روانبخش رئیسیان – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان چهارمحال و بخت
خدایار عبداللهی – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات حفاظت خاک و آبخیزداری

چکیده:

یکی از پتانسیلهای مهم استان چهارمحال و بختیاری منابع آب نسبتاً قابل توجه آن می باشد. موقعیت خاص استان از نظر توپوگرافی و قرار گرفتن در مسیر عبور توده های بارانزاسبب ریزشهای جوی نسبتاً مناسبی در استان شده و به تبع آن چشمه سارها و جویبارها و رودخانه های فراوانی در آن پدیدار شده است. این موضوع نه تنها استان را از جنبة توریستی و تفرجگاهی در سطح کشور مطرح ساخته است بلکهاز نظر تأمین بخش قابل توجهی از آب مورد نیاز استانهای پایین دست و مجاور نیز دارای اهمیت فراوان می باشد. بررسیهای انجام شده حاکی از وجود ۸۷۴ چشمة دائمی پرآب با میانگین آبدهی ۲۹ لیتر در ثانیه[۱] و ۱۰۴ مورد رودخانة دائمی[۲] در استان می باشد که از به هم پیوستن آنها سه رودخانة مهم کشور یعنی کارون، دز و زاینده رود تشکیل می گردد. بخشی از این منابع آب در داخل محدودة استان جهت مصارف شرب، کشاورزی، صنعت و غیره مورد استفاده قرار گرفتهو بخش نسبتاٌ بیشتری از آن از استان خارج می گردد. روند تغییرات میزان آب جاری در رودخانه های استان نسبت به مقدار آب مورد نیاز در طول ماههای مختلف سال متناسب نبوده و بیشرین آبدهی رودخانه ها در زمانی است که آب مورد نیاز جهت مصارف داخلی استان کمتر است. اطلاع از میزان آبهای جاری وقابل استحصال از رودخانه های استان اساس برنامه ریزی به منظور بهره برداری بهینه از منابع آبو جلوگیری از هدر رفت آن می باشد. لذا در نظر است در این مقاله میزان و تغییرات آبهای خارج شده از استان از طریق دو رودخانة کارون و زایند رود در طول ماههای مختلف سال بررسی و برآورد گردد نتایج بدست آمده می تواند برای برنامه ریزاناستان مفید و موثر واقع شود.