سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

فاطمه گلسرخی – کارشناس آزمایشگاه، معاونت غذا و دارو دانشگاه علوم پزشکی کاشان
محسن فتحی مقدم – کارشناس بهداشت محیط، دانشگاه علوم پزشکی کاشان
احسان زارعی – کارشناس بهداشت محیط، دانشگاه علوم پزشکی کاشان
علی محمد فرجی – کارشناس تغذیه، دانشگاه علوم پزشکی کاشان

چکیده:

پراکسید اولین ترکیبی است که بعد از اکسیداسیون چربیها و روغنها بوجود می آید. وقتی که میزان پراکسید به اندازه معین رسید تغییرات مختلفی صورت می گیرد و مواد فراری که باعث ایجاد بو و طعم نا مطلوب در چربی و روغنها می گردد، – ایجاد می شود. مقاله حاضر، گزارشی است که با بررسی میزان پراکسید موجود در زولبیا و بامیه شهر کاشان در سال های ۱۳۸۵ ۱۳۸۴ ، طراحی شده و به اجرا در آمده است تحقیق با طراحی مطالعه توصیفی روی تعداد ۶۰ نمونه بامیه و ۴۸ نمونه زولبیا طی مدت ۲ سال انجام گرفت. در این مطالعه ابتدا، وزن مشخصی از روغن نمونه ها را با روش سوکسله استخراج نموده، سپس مقدار پراکسید موجود در روغن را باروش تیتراسیون (تیوسولفات سدیم ۰/۰۲ نرمال) اندازه می گیریم. برای تعیین مقدار پراکسید، حجم مصرفی تیو سولفات سدیم را یادداشت کرده و طبق فرمول مربوطه محاسبه می نماییم. نتایج حاصل با استفاده از آزمون t-test مورد آنالیز آماری قرار گرفت. از نتایج مطالعه بر می آید که بیشتر نمونه های زولبیا و بامیه غیر قابل مصرف بوده است. با توجه به میزان بالای پراکسید در اکثریت نمونه ها و همچنین خطراتی که پراکسید بر روی سلامتی دارد برنامه ریزی مداوم و ارائه راهکارهای کاربردی توسط سیاستگزاران و مسئولین بهداشتی (بهداشت محیط) شهرستان را طلب می کند