سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: دهمین کنفرانس دانشجویی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

محمد رستمی – دانشجوی دکترای عمران آب دانشکمده عمران دانشگاه صنعتی امیرکبیر
مهدی تلخابلو – دکترای زمین شناسی مهندسی دانشکده علوم دانشگاه تربیت مدرس
عبداله اردشیر – استادیار دانشکده عمران دانشگاه صنعتی امیرکبیر

چکیده:

استفاده از سرریز پله ای یا شیب شکن های متوالی بصورت آبشار پله ای ضمن اینکه انرژی زیاد آب را به طریق ایجاد تلاطم در کف مستهلک می نماید و سرعت آب را کاهش می دهد، باعث افزایش قدرت خود پالایی رودخانه بواسطه هوا دهی مناسب در ناحیه شیب شکنها می گردد . طراحی این نوع شیب شکن ها در بسیاری از رودخانه های ایران معمو ً لا بدون مطالعات لازم و رعایت شرایط هیدرولیکی و مورفولوژیکی آنها انجام می پذیرد و بعد از آن رودخانه به این نوع تغییر عکس العمل منفی و نامطلوب از جمله فرسایش شدید در پائین دست نشان م یدهد . از جمله این نوع سازه های طراحی شده در رودخانه های ایران می توان به شیب شکن موجود بر روی رودخانه خالکایی واقع در پایین دست محل عبور سیفون انتقال آب فومن اشاره نمود که رودخانه در پائین دست آن اثرات نامطلوبی را تجربه نموده است. لذا ارائه هر گونه طرح ساماندهی در پائین دست سازه شیب شکن خالکایی نیازمند بررسی شرایط هیدرولیکی و میزان انرژی مستهلک شده توسط آن می باشد که در این مقاله با استفاده از مدل هیدرولیکی. HEC-RAS به این مسئله توجه شده است