سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

محمد رنجبر ضرابی – کارشناس مسؤل بهداشت محیط استان همدان
لیدا رفعتی – کارشناس بهداشت محیط آزمایشگاه آب و فاضلاب استان همدان
فاطمه توانافر – کاردان علوم آزمایشگاهی ؛ آزمایشگاه آب و فاضلاب استان همدان

چکیده:

فلوئور یکی از آنیونهای موجود در آب و خاک است که ترکیبات مختلف آن در طبیعت پراکنده است. فلوئور سیزدهمین ماده از لحاظ مقدار کل موجود در زمین می باشد لیکن مقدار آن در آبهای مختلف متفاوت است. از آن جایی که بیشترین نیاز بدن به فلوئور از طریق آب آشامیدنی تامین میشود؛ لذا تعیین مقدار آن در آبهای آشامیدنی از اهمیت بسزایی برخوردار است . طبق استاندارد ۰/ ۲ میلی گرم در لیتر می باشد . چنانچه میزان فلوئور موجود در آب آشامیدنی کمتر از ۵ / ۰ تا ۴ / غلظت فلوئور در آب آشامیدنی ۶ میلی گرم در لیتر باشد موارد پوسیدگی دندان بطور قابل ملاحظه ای با لا خواهد بود . چون فلوئور از راه خون به دندان می رسد ؛ما نع پوسیدگی آنها خواهد شد و علت آن دو چیز است : الف) فلوئور باعث سخت شدن و مقاومتر شدن دندانها در مقابل اسید ها میشود و در اثر آن دندان در برابر اسید های موجود در دهان مقاومتر می شود. ب) فلوئور از فغالیت آنزیم هایی که مینای دندان را فا سدمیکند جلو گیری می کند. چنانچه میزان فلوئور در آب شرب بیش از ۲ تا ۳ میلی گرم در لیتر باشد در دوره کلسیم سازی دندان ؛ یعنی صفر تا ۱۲ سالگی باعث پیدایش دا نه ها و لکه های متعدد مینای دندان میشود که به آن فلوئوروزیس می گویند. فلوئوروزیس شفافیت و براقی دندانها را از بین می برد ؛ لذا لزوم انجام مطالعات گسترده جهت پایش کیفیت شیمیایی و ارائه برنامه های کنترلی ضروری بنظر می رسد.