سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: پانزدهمین کنگره دامپزشکی ایران

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

سیدسجاد حجازی – گروه علوم تشریحی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز،
محمدعلی ابراهیمی –
ایرج پوستی –
حسن گیلانپور –

چکیده:

هدف از این بررسی تعیین الگوی رشد بافتی ساختار بیضه در مراحل اولیه تکامل می باشد . بررسی از نوع مشاهده ای توصیفی بود و واحد نمونه گیری در این مطالعه شامل ۶۰ جنین نر جدا شده از رحم بزهای آبستن در کشتارگاه صنعتی بود. نمونه برداری بروش تصادفی انجام گرفت . سن جنین های جمع آوری شده طبق فرمول (۱۷ (Y+2,1 X= محاسبه گردید . نمونه ها جهت پایدارسازی در فرمالین ۱۰ درصد قرار گرفتند . جهت مشاهدات میکروسکوپی، تمامی نمونه ها بعد از طی مراحل تهیه مقاطع بافت شناسی، به روش هماتوکسیلین – ائوزین H&E رنگ آمیزی شده و زیر میکروسکوپ نوری بررسی شدند . در مشاهدات میکروسکوپی، گنادها به صورت توده ای سلولی که از سطح پشتی با کلیه مزونفروز مرتبط می باشد، دیده شد . گنادها توسط یک ردیف سلول مکعبی احاطه می شود . بافت پارانشیم گناد شامل سلول های زایگر اولیه ( گونوسیت ) و سلول های پشتیبان می باشد . در ادا مه رشد جنینی، طنابهای منی ساز اولیه توسط سلول های پشتیبان ساخته می شود این سلولها در اثر تمایز به سلول های سرتولی تبدیل شده و سلول های زایگر اولیه در داخل طنابهای منی ساز مستقر می شوند . پیرا ون گنادها توسط سلولهای بافت همبن دی، کپسول بیضه را تشکیل می دهند و در فضاهای بینابینی، شاهد ظهور سلول های لایدیگ بوده و در ادامه رشد جنینی روی غشاء پایه طنابهای منی ساز سلول های مایوئید ظاهر شدند . در این مقطع سنی در بافت بیضه سلول های ماکروفاژ دیده نشد . چنین می توان نتیجه گرفت که ساختار ا صلی بافت بیضه از کلیه مزونفروز مشتق می شود و تمایز ساختار بیضه در مرحله اولیه جنینی در قالب طنابهای منی ساز توپر، اتفاق می افتد که در فضای داخل این طنابها، تنها سلول های زایگر اولیه دیده خواهد شد . در اواسط ماه دوم از آبستنی بافت بیضه شامل سلول های گونوسیت، سرتولی،لایدیگ و مایوئید می باشد .