سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: سومین کنگره بین المللی بهداشت، درمان و مدیریت بحران در حوادث غیرمترقبه

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

فرحناز جوکار – مرکز تحقیقات بیماریهای گوارش و کبد گیلان – بسیج جامعه پزشکی گیلان
کبری سلامی کهن – مرکز تحقیقات بیماریهای گوارش و کبد گیلان – بسیج جامعه پزشکی گیلان
زهرا طاهری ازبرمی – مرکز تحقیقات بیماریهای گوارش و کبد گیلان – بسیج جامعه پزشکی گیلان
فریبرز منصور قناعی – مرکز تحقیقات بیماریهای گوارش و کبد گیلان – بسیج جامعه پزشکی گیلان

چکیده:

تطــابق کودکــان بــا حــوادث غیــر مترقبــه اغلــب مــشکل بــود، و معمــولا ایــن حــوادث بــه حــدی ســری ع رخ می دهند که ترس زیادی را در کودکان ایجاد می کنند اگر در چنین شرایطی کودک در مورد آنچه رخ داده و آنچه باید انجـام دهد اطلاع نداشته باشد صدمه دیده و به احتمال زیادی دچار فقدان می شود . منابع مختلف بیانگر ایـن امـر اسـت کـه برنامـه ریزی قبل از بروز حوادث به منظ ور رویارویی مناسب کودک با حوادثی همچون زلزلـه عملـی بـوده و نـه تنهـا موجـب کـاهش عوارض روانی و بعد از بروز حوادث می گردد بلکه در پیشگیری و کاهش بـروز صـدمات جـسمانی ناشـی از حـوادث نیـز تـاثیر بسزایی دارد و نقش خانواده در این خصوص غیر قابل انکار می باشد . آموزش به کودک در مورد نحوه برقراری ارتباط بـا مراکـز کمک رسانی، شناخت علائم خطر متناسب با گره سنی کودک، تمرین با کودک در مورد به یادآوردن اطلاعات دربـاره خـانواده مانند نام و نام خانوادگی ، آدرس، شماره تلفن و حتی تهیه کارت برای کودکانی که قـادر بـه حفـظ مطالـب نیـستند از جملـه راهکارهای مناسب جهت رویارویی با یک حادثه طبیعی مانند زلزله می باشد . در صورتی که این امر به خـانواده تفهـیم شـود از بسیاری از مشکلات پس از حادثه پیشگیری خواهدشد . با توجه به مطالب فوق پژوهشگران بر آن شدند تحقیقی با هدف تعیین نظرات مادران نسبت به آموزش موارد مورد نیاز به کودکان قبل از بروز حادثه انجام دهند .
مواد و روش ها : در یک مطالعه توصیفی با هدف تعیین نظرات مادران نسبت بهآموزش کودکان قبل از بروز حادثه ۴۰۰ کودک از بین ۷۸۶۱ کودک ثبت نام شده در مهدکودک های ناحیه یک ۴۱۰۱) نفر ) و دو ) ۳۷۶۰) نفر رشت بـه روش سیـستماتیک به عنوان نمونه انتخاب شدند پرسشنامه به آنان داده می شد تا توسط مادرانشان تکمیل و مجددا به مهدکودک برگشت دهند . پرسشنامه دارای بخش مشخصات فردی و بخش دوم ۱۸ عبارت مشتمل بر مواردی که قبـل از حادثـه مـی تـوان بـه فرزنـدان آموزش داد تهیه شده بود پاسخ ها به صورت موا فقم و مخالفم بود همچنین در مقابل هر عبارت سن پیشنهادی ذکـر مـی شـد نهایتا ۱۱۰ پرسشنامه تکمیل شده و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت . یافته ها : یافته ها نـشان داد کـه میـانگین سـن مـادران ۳۱/۹۲ سال بود . ۸۳/۵ درصد شاغل، %۲۶ دارای دو فرزند ، %۵۸/۷ لیسانس و بالاتر بودندو %۶۹/۱ تجربـه حادثـه نداشـتند . بـا آموزش موارد نام ونام خانوادگی %۹۶/۳ ، نام مادر %۹۸/۱ نام پدر %۹۶/۴ ، محل اشتغال پدر % ۹۵/۱ ، آدرس محـل اشـتغال مـادر %۹۵ ، آگاهی از بیماری خاصی که دارد %۸۶/۵ ، آگاهی از حساسیت دارویی که دارد %۸۸/۷ ، آگاهی از حساسیت غـذایی %۸۲/۸ ، نکات ای منی در موقع سیل %۹۲ ، نکات ایمنی در موقع زلزله %۹۲/۱ ، تجربـه زنـدگی در چـادر بـه مـدت چنـد روز %۷۸/۱ ، تحربه زندگی با یکی از نزدیکان بدون پدر و مادر به مدت چند روز %۷۷/۶ ، تجربه اسـتفاده از توالـت عمـومی %۸۵/۷ ، تجربـه مصرف غذاهای کنسروی %۷۳/۷ ، شنا %۹۷/۱ ، کوهنورد ی %۷۹/۸ ، آدرس محل زندگی یکی از آشنایان در شهر دیگر %۸۱/۹ و آدرس محل کار یکی از آشنایان در شهر دیگر %۷۹/۲ موافق بودند . این در حالی است که اکثـرا مـوارد فـوق را بـه فرزندانـشان آموزش نداده بودند . همچنین سن پیشنهادی برای آموزش موارد فوق در اکثر موارد بین ۳-۴ سال بود . بحـث و نتیجـه گیـری : پیشنهاد می شود قبل از بروز حوادث طرح مقابله با حادثه با تاکید بر آموزش کودکان در سطح خانواده ها اجرا گردد زیـرا ایـن کار علاوه بر آگاه سازی کودکان آنان را به سمت درک بهتر و تطابق بیشتر با حادثه سوق خواهدداد .