سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی بحران آب

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

علی آزموده – دانشجوی کارشناسی ارشد آبخیزداری دانشکده منابع طبیعی ساری دانشگاه ماز
هادی نهبندی – دانشجوی کارشناسی ارشد آبخیزداری دانشکده منابع طبیعی ساری دانشگاه ماز
مهدی زارعی – دانشجوی کارشناسی ارشد آبخیزداری دانشکده منابع طبیعی ساری دانشگاه ماز
محمود حبیب نژاد روشن – دانشیار گروه مهندسی آبخیزداری دانشگاه مازندران

چکیده:

پراکنش نامنظم باران در استان های شمالی کشور موجب می شود تا در فصل تابستان که اغلب زمین های کشاورزی زیرکشت انواع محصولات است با کمبود رطوبت موجود در خاک مواجه شوند. شدت بالای تبخیر، تعرق و کمبود بارندگی سبب به هم خوردن تعادل رطوبتی خاک و گیاه می شود. به همین منظور یکی از راهکارهای مدیریتی برای مقابله با کم آبی در مناطق شمالی کشور ایجاد آب بندان می باشد. آب بندانها یا استخرهای سنتی ذخیره آب از دیرباز پشتوانه اصلی منابع آبی شالیزارهای مناطق شمالی کشور بوده و در مواقع خشکسالی بویژه در سالهای اخیر بعنوان یک جایگزین مناسب شبکه های آبیاری عمل نموده اند. ازجمله دلایل گسترش روزافزون این آب بندان ها را می توان، لوازم کار نسبتا ساده، ساده بودن ساخت آن و دوام قابل توجه آن نسبت به سایر روشها دانست. آب بندان ها نقش بسیار مهمی را در کشاورزی مناطق شمالی کشور ایفا می کنند آن چنان کهنقش آب بندان ها در استان های شمالی کشور رامشابه نقش قنوات در استان های مرکزی و کویری و گرم و خشک کشورمی دانند.طبق بررسی های انجام شده مشخص گردید که آب بندان های استانهای شمالی کشور تحت تاثیر فعالیت های انسانی،دستخوش تغییرات چشمگیر گردیده آنچنانکهساختار گیاهان موجود در آن دستخوش تغییرات قرار گرفته و سطح آب آن توسط گونه های گیاهانی غیر قابل استفاده تسخیر شده است.