سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین همایش علمی کاربردی مدیریت بقایای گیاهی

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

عباس داودی – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی قزوین
ناصر جلیلوند – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی قزونین

چکیده:

سوزاندن بقایای گیاهی از رایج ترین شیوه های مدیریت بقایای گیاهی بوده که از دیرباز کشاورزان با انگیزه های مختلف به آن اقدام می نموده اند با توجه به اثرات مخرب این عملیات بر محیطزیست و اکوسیستم های زراعی در طلوانی مدت، همواره تاثیر سوزاندن بقایای گیاهی در خصوصیات مختلف خاک و گیاه مورد بحث کارشناسان بوده و نظرات مثبت و منفی مختلفی راجع به آن ارائه شده است. این روش مدیریت بقایای گیاهی از یک طرف به دلیل آزاد سازی سریع عناصر غذایی و کنترل نسبی آفات و علف های هرز سبب افزایش محصول می شود و به لحاظ اقتصادی و زمانی نیز مقرون به صرف است اما از طرف دیگر به دلیل اثرات مخربی مانند افزایش فرسایش خاک، کاهش مواد آلی و خاک، زوال بیولوژیکی خک، به هم خورد ساختار و نفوذپذیری خاک به هم خوردن تعالو جمعیت میکروار ارگانیسم های خاک و نیز آلودگی های زیست محیطی در نهایت کاهش محصول را در طولانی مدت به همراه دارد.