سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: چهارمین کنگره ملی مهندسی ماشین های کشاورزی و مکانیزاسیون

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

محمد قهدریجانی – دانشجوی کارشناسی ارشد مکانیزاسیون کشاورزی دانشگاه تهران
علیرضا کیهانی – دانشیار گروه مهندسی مکانیک ماشینهای کشاورزی دانشگاه تهران
علی حداد – دانشجویکارشناسی ارشد مکانیزاسیون کشاورزی

چکیده:

در ایران حدود ۱۸ میلیون هکتار زمین زراعی وجوددارد که اغلب بصورت قطعات پراکنده و در اندازه های مختلف مورد بهره برداری قرارمیگیرند پراکندگی قطعات اراضی کشاورزی سنتی ایران در نظام ارباب رعیتی و قبل از اصلاحات ارضی به علت عوامل طبیعی اقتصادی اجتماعی و سیاسی بوجودآمد. این پراکندگی استفاده از دستاورهای علمی، فنی و تکنولوژیکی سرمایه گذاری در بخش تحقیقات ارتباطات و نهاده های کشاورزی را مشکل و گاهی غیرممکن می سازد امروزه پراکندگی قطعات زمین مانع اساسی راه پیشرفته و توسعه کشاورزی و جامعه روستایی می باشد مفهوم یکپارچه سازی اراضی کشاورزی به معنای یکپارچه سازی و یا هماهنگ نمودن کلیه فعالیت هایکشاورزی اعم از آماده سازی زمین تهیه بذر کود سم ماشین های کشاورزی و نگهداری و استفاده صحیح از آنها مدیریت صحیح مزرعه و بازاریابی محصولات کشاورزی است به نحوی که بتوان ضمن بالا بردن توان تولیدنوع کشت و محصولات را مطابق با نیازهای جامعه هدایت نمود.