سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: سیزدهمین کنفرانس ژئوفیزیک ایران

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

عظیمه زارع – موسسه ژئوفیزیک، دانشگاه تهران، ایران.
پرویز ایران نژاد – موسسه ژئوفیزیک، دانشگاه تهران، ایران.
عباسعلی علی اکبری بیدختی – موسسه ژئوفیزیک، دانشگاه تهران، ایران.
رباب مشایخی – موسسه ژئوفیزیک، دانشگاه تهران، ایران.

چکیده:

بازخور بخار آب و ترازمندی تابشی، در سیستم اقلیمی نقش مهمی را ایفا می‌کند. در این مطالعه، میزان تأثیر بخار آب جوی در اندازه شار تابشی خالص در سطح و در جو با استفاده از یک مدل تابشی یک بعدی بررسی شده است. به این منظور شارهای تابشی بالاسو و پائین‌سو در بازه‌های طول موج کوتاه و بلند بررسی شد و در ستون جو، این تأثیر در سه زمان مختلف شبانه‌روز تا ارتفاع ۲۰ کیلومتری محاسبه و حساسیت مدل نسبت به مقدار آب قابل بارش تعیین شد. نتایج نشان می‌دهد در روز، شار تابش خالص سطح در جو مرطوب بیشتر از جو خشک است و با نزدیک شدن به بیشینه تابش در ظهر تفاوت بین آنها کاهش می‌یابد. در طی شب تلف خالص انرژی تابشی سطح با وجود جو مرطوب کمتر است. نیمرخ قائم شار تابش خالص در روز، برخلاف شب، در جو مرطوب مقادیر بزرگتری را نسبت به جو خشک نشان می‌دهد. اندازه شار تابشی طول موج کوتاه در نیمرخ قائم جو مرطوب کوچکتر از جو خشک است، در حالیکه شار تابشی طول موج بلند در نیمرخ قائم جو خشک کوچکتر از جو مرطوب است.