سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی مدیریت جامع بحران در حوادث غیرمترقبه

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

ابوالفضل وطن پرست – پزشک، کارشناس پیشگیری از آسیب های اجتماعی
علیرضا آئینه چیان – کارشناس مدیریت
نسترن یزدانی – کارشناس مدیریت

چکیده:

گروهی بر این عق یده ان د که مناسب ترین نام برای عصر حاضر ، عصر مشارکت یا عصر سازمان های غیردولتی است . شاید این گزاره در نگاه نخستین اندکی عجیب به نظر بیاید . اما واقعیت های موجود در سطوح مختلف می تواند دلایل بسیار متقنی در اثبات این ادعا ارائه دهد . زمان درازی از تشکیل واحدهایی به نام ملت – دولت (Nation – state)می گذرد ، در طی همین تجربه بشری آنچه به تدریج هویدا گشته ناکارآمدی سیستم های غیرمتکی به بدنه اصلی این نهاد یعنی ملت بوده است . به بارنشستن میوه های مدرنیته در قرن بیستم همراه با آزمایش شیوه های گوناگ ون بسط مشارکت عمومی و متاثر کردن حداکثری تصمی مات از خواست تک تک افراد و گروه های متنوع اجتماعی بوده است . گسترش آموزش عمومی ، افزایش رسانه های مختلف ، تاسیس نهادهای مدنی و بسیاری فعالیت های دیگر همه در جهت افزایش امکان مشارکت عمومی تر در فرآیندهای ملی بوده است . حتی در بخش هایی همچون اقتصاد که در نگاه اول بسیار متکی به منابع و امکانات به نظر می رسد نیز این اتفاق تا آنجا پیش رفته که توانایی کلی یک اقتصاد و امکان رقابت آن در عرصه های بین المللی علاوه بر وجود منابع طبیعی ، دانش و تکنولوژی با فاکتور مهمی به نام سرمایه اجتماعی (Social capital) ارتباطی تنگاتنگ دارد . تولید و هم افزایی سرمایه اجتماعی به طور عمده به حداکثری شدن مشارکت عمومی و تعامل فعال گروه ها و افراد اجتماعی و دخالت همه آنها در فرآیندهای ملی بستگی دارد. حوادث طبیعی (و مصنوعی) و برنامه های امداد و نجات و مدیریت بحران نیز به عنو ان بخشی بسیار مهم و حیاتی در عرصه های زیست بشر بر روی کره زمین از این امر مستثنی نیستند و تغییرات بنیادین در رویکردها و برنامه ها در این حوزه به شدت مورد نیاز است . در جامعه جدید (شرایط فعلی جهان ) سوانح به لحاظ صورت و ماهیت ، تغییرات چشمگیری داشته اند . این تغییر متاثر از شرایط توسعه و تحول وضعیت زندگی انسان است . از این رو در امر امداد و مدیریت سوانح نیز نیازمند تغییرات هم سویی هستیم . یک شکل بارز این تغییرات لازم ، اهتمام به رویکردهای اجتماعی و غیر متمرکز در ( بررسی و مدیریت سوانح و فاجعه هاست که تا به حال این رویکرد سهم و نقش ناچیزی داشته اند (عنبری ۱۳۸۱)سازمان های غیردولتی (Non governmental organization)می توانند به عنوان بخش مهمی از جامعه مدنی نقشیاساسی در جریان این تغییر رویکرد ای فا نمایند و در بهبود وضعیت مدیریت بحران در کشور ایران – که سالهاست به نوعی ٢ وطن پرست ابوالفضل، آئینه چیان علیرضا ، یزدانی نسترن– آذر ۱۳۸۴ دچار بحران است – ، بسیار تاثیر گذار باشند . این نوشته با ارائه گزارشی کوتاه از یک تجربه که در سازمان غیردولتی محیط زیستی جبهه سبز ایران رخ داده است سعی در مشارکت در این فرآیند مهم سرزمینی دارد.