سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: همایش تمرکز و عدم تمرکز در فرایند برنامه ریزی درسی

تعداد صفحات: ۲۵

نویسنده(ها):

حسین مومنی مهموئی – دانشجوی دکتری برنامه ریزی درسی دانشگاه آزاد اسلامی، عضو هیات علمی دان
کورش فتحی واجارگاه – دانشیار دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه شهید بهشتی

چکیده:

این پژوهش به منظور بررسی نقش عوامل مؤثر برمشارکت اعضای هیأت علمی دانشگاههای شهید بهشتی و علوم پزشکی شهید بهشتی در برنامه ریزی درسی آموزش عالی انجام شده است . این پژوهش به روش پیمایشی انجام شده است . گروه نمونه، ۲۸۲ عضو هیأت علمی دانشگاه شهید بهشتی و دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی می باشند . ابزار گرد آوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته میباشد . تجزیه وتحلیل داده ها در دوسطح آمار توصیفی ( جداول توزیع فراوانی، میانگین ، واریانس، انحراف معیارو …) و آمار استنباطی ( آزمون t تک نمونه ای ) صورت گرفته است . نتایج پژوهش نشان میدهد که عوامل علمی، حرفه ای، درون سازمانی، برون سازمانی، انگیزشی بیرونی،انگیزشی درونی بر مشارکت اعضای هیأت علمی دو دانشگاه در برنامه ریزی درسی آموزش عالی تأثیر دارند . این عو ا مل به تر تیب اولویت عبارتند از :
دانشگاه شهید بهشتی -۱: عوامل انگیزشی بیرونی -۲٫ عوامل انگیزشی درونی . -۳ عوامل حرفهای . -۴ عوامل درون سازمانی . -۵ عوامل برون سازمانی . -۶ عوامل علمی . دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی -۱: عوامل انگیزشی درونی . -۲ عوامل انگیزشی بیرونی . -۳ عوامل درون سازمانی . -۴ عوامل حرفه ای . -۵ عوامل برون سازمانی . -۶ عوامل علمی .