بسیاري از امور تصمیم گیري را ، هم در سطح مدارس و هم در رابطه قدرت محلی و مدارس از حوزة تمرکز خارج کرده اند.

نوعاً تصمیمهاي مدرسه محور به سازمان آموزشی خاصی علاقهمند است که در آن ، مدرسه در انتخاب زمان آموزش، کتابهاي درسی، روشهاي تدریس و بخش عملکرد دانشآموزان از آزادي عمل برخوردار باشد ( آنونیموس۱، .( ۱۹۹۵

تمرکز زدایی در نظام برنامه ریزي درسی اگر چه ضروري و غیر قابل اجتناب است. اما قبل از دست زدن به هر گونه اقدام عملی در این زمینه باید الزاماتی به شرح زیر را رعایت کرد :

 توجه به نکته هاي حایز اهمیت براي تصمیم گیري در خصوص نظام غیرمتمرکز

این نکته ها در موارد زیر قابل ذکر و قابل توجه است :

  • در برنامههاي غیرمتمرکز به هر حال، حکومت مرکزي به نوعی در کار دخالت میکند. یعنی برنامهریزيکاملاً غیرمتمرکز ممکن نیست.
  • عدم تمرکز انواع و سطوح متفاوت دارد.
  • عدم تمرکز بنا بر نوع آن و یا سطح آن کارکردهاي متفاوت دارد، اما وجوه مشترکی را میتوان در همه آنها دید.
  • عدم تمرکز هم داراي نقاط قوت و مزایایی است و هم حاوي نقاط منفی و نقطه ضعفهایی است.
  • الزامات یا پیش نیازها باید قبل از اجرا تأمین شود و این الزامات با توجه به نوع تمرکز تفاوت مییابد (بلومر۱، .(۱۹۹۱
  • عدم تمرکز در سطوح پایین آموزش فواید زیادي را در برندارد، بلکه در سطوح بالاتر کارآمدتر است.