سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: چهارمین همایش سراسری بهداشت حرفه ای ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

میر تقی میرمحمدی – کارشناس ارشد بهداشت حرفه‌ای دانشکده بهداشت ساری
جبرائیل نسل سراجی – دکترای بهداشت حرفه‌ای – عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران
جمال‌الدین شاه طاهری – دکتر بهداشت حرفه‌ای – عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران
محمدعلی لحمی – دکترای طب کار – عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران

چکیده:

اختلالات اسکلتی – عضلانی ناشی از کار از شایع‌ترین عوامل زیان آور ناشی از کار بود که از دیرباز سلامتی کارگران را تهدید می‌نماید، به علت ماهیت وجودی اغلب صنایع که شاغلین در آن با استفاده از قوای جسمانی و فیزیکی به فعالیت می‌پردازد که طبق بر اثر فشارهای طولانی‌مدت و تکراری در بافت‌های نرم انسان مثل اعصاب، تا نان‌ها و مفاصل ریسک ابتدا به اختلالات یاد شده بالا خواهد بود این مطالعه با هدف ارزیابی میزان اختلالات روش QEC Quick Exposure Check شاغلین یکی از صنایع تولیدکننده لوازم خانگی تهران در سال ۸۲ – ۱٬۳۸۱ انجام پذیرفت. در مطالعه از بین کلیه شاغلین کارخانه تعداد ۴۸۰ نفر که در خطوط تولید و پشتیبانی مشغول به کار بود انتخاب و ۵۰% آن‌ها به صورت راندمان مشخص و طبق روش QEC مورد بررسی و نقد و الف- ابتدا به منظور همکاری شاغلین در امر تحقیق کلیه پرسنل آموزش لازم را فرا گرفتن. ب-مرحله بعد با استفاده از پرسش‌نامه نوردیک Nordic شیوع نت اسکیپ – عضلانی در کارخانه مورد ارزیابی قرار گرفت. ج- سپس کلیه ایستگاه‌های کاری و موجب شناسایی گردیده و با استفاده از پرسش‌نامه های QEC در ۱۰ مه گرفت. د- نهایتاً عدالت به‌دست‌آمده توسط نرم‌افزارهای QEC و SPSS. مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج حاصل از بررسی توسط پرسش‌نامه نوردیک نشان‌دهنده آن است که ۲۴% از شاغلین در ناحیه گردن، ۱۷% شانه /بازو ، ۲۰% ران، نه در صد فوقانی پشت، ۵۰% کمن و ۲۳% از ناحیه مچ پا شکایت داشته‌اند. نتایج حاصل از ارزیابی در ۱۰۰ پوسچر کاری نشان داد که ۳۵% ایستگاه‌های کاری نیاز اقدامات فوری اصلاحی ارگونومیکی داشت، پنج و پنج در صد ایستگاه‌ها نیاز اقدامات اصلاحی در فرصتی مناسب و پنج در صد بقیه صداها نیاز به امکانات خاص ندارد. بررسی تو هم نتایج حاصل از ارزیابی QEC و پرسش‌نامه نوردیک ارتباط معنی‌داری را بین شیوع کمر درد و گروه‌های کاری نشان می‌دهد ( ۰٫۰۰۵>p ). همچنین این بررسی نشان می‌دهد که بین کار دیگر قسمت‌های بدن گروه‌های کاری ارتباط معناداری وجود ندارد ( ۰٫۰۰۲>p ).