سال انتشار: ۱۳۸۰

محل انتشار: پنجمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

فریبا جعفری – دانشگاه تبریز_ دانشکده ی علوم طبیعی_ گروه زمین شناسی
محسن مؤید – دانشگاه تبریز_ دانشکده ی علوم طبیعی_ گروه زمین شناسی
علیرضا کریم زاده ثمرین – دانشگاه تبریز_ دانشگاه علوم طبیعی_ گروه زمین شناسی

چکیده:

مناطق مورد مطالعه در برگه ی ۱:۲۵۰۰۰۰ میانه در زون زمین ساختی البرز غربی-آذزبایجان در فواصل ۱۰و۲۳ کیلومتری جنوب شرق بستان آباد واقع شده و مساحتی حدود ۱۵km2 را اشغال می نمایند. شروع حرکات پیرنه در منطقه با ولکانیسم ائوسن همراه بوده و حرکات پایانی آن همراه با تزریق توده های نفوذی به داخل مجموعه سنگهای خروجی ائوسن بوده است. نفوذ این توده ها همراه با عوامل تکتونیکی باعث خرد شدن سنگها و ایجاد معابری برای نفوذ سیالات کانه دار شده است. ترکیب سنگ شناسی توده ها شامل گابرو، گابرودیوریت، دیوریت و مونزودیوریت می باشد. سن جایگیری آنها الیگوسن بوده، و به داخل سنگهای ولکانیک و ولکانوستیک ائوسن با ترکیب تراکیت تا تراکی آندزیت، پیروکسن و هورنبلند آندزیت، آندزیت بازالتی، داسیت تاریوداسیت و توفها تزریق شده اند و دگرگونی همبری در اطراف آنها ایجاد نموده اند. محلولهای هیدروترمال روی این مجموعه به ویژه ولکانیتها اثر کرده و منجر به آلتراسیونهای وسیعی در آنها گردیده است. از جمله خصوصیات بارز این مناطق وجود آنکلاوهای فراوان در آندزیتها و توده های نفوذی ست. براساس مطالعات کانی شناسی، توده های مذکور تیپ I بوده و از نوع گرانیتوئیدهای Post-collision Uplift به شمار می روند. کانی زایی قوی Mn, Fe به همراه کانی سازی ضعیف Pd,Cu,Zn به صورت رگه یی و اسکارنی در محدوده ی مورد مطالعه صورت گرفته است.