سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: پانزدهمین کنگره دامپزشکی ایران

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

داود شریفی – استاد بخش جراحی و رادیولوژی – گروه آ موزشی علوم درمانگاهی – دانشکده دامپ
سپیده طوبی – دانش آموخته دانشکده دامپزشکی – دانشگاه تهران
پژمان مرتضوی – استاد یار گروه آ موزشی آسیب شناسی – دانشکده علوم تخصصی دامپزشکی واحد عاو

چکیده:

در این مطالعه با استفاده از ۱۸ سر خرگوش نر سفید بالغ نیوزیلندی با وزن ۳,۰ ± ۰,۲۵۰ کیلو گرم و سن ۶ ماه استفاده گردید . با رعایت پرهیز غذایی برای ۴ ساعت و ممانعت از نوشیدن آب ۲ ساعت قبل از جراحی با استفاده از وبراتور استخوانی قطعه ای تمام قطر به طول ۱ سانتیمتر از وسط استخوان رادیال راست در تمام خرگوش ها برداشته شد و سپس آنها به دو گروه ۹ تا یی تقسیم شدند . در گروه اول I از خمیر سیمان استخوانی با کلاژن تیپ ۱ ودر گروه II خمیر سیمان با کلا ژن تیب ۱ و مغز استخوان برای پر کردن نقیصه استخوانی ایجاد شده استفادهگردید و سپس هر گروه به سه زیر گروه سه تایی یک ماهه و دو ماهه و سه ماهه با سه خرگوش در هر زیر گروه تقسیم شدند . نتایج هیستوپاتولوژی وجود بافت همبند با بافت استخوانی ترابکولی نابالغ و بافت کلاژن و فیبر فشرده و سیمان از نشانیهای یک ماهه و وجود سلولهای استیوبلاست و عروق خونی و ترابکولی اسفنجی نابالغ از تغییرات مهم در زیرگروه دوماهه گروه I بود . وجود بافت همبند وبخش وسیعی ازفضای جایگزین شده توسط ترابکولی استخوانی و لایه نازکی از سیمان از نشانیهای مهم در زیر گروه یک و دو ماهه گروه II بود . بافت فشرده فیبری با در برداشتن سیمان استخوانی با لایه نازکی از ترابکولی استخوانی در زیر گزوه سه ماهه گروه I و ساختار استخوانی بالغ که کا ملا " نقیصه را پر کرده بود از یافته های هیستومورفولوژی گروه II در مدت زمان سه ماهه بود