سال انتشار: ۱۳۸۱

محل انتشار: ششمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۰

نویسنده(ها):

یوسف ستارزاده – گروه زمین شناسی، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز
پریسا نورباقری – گروه زمین شناسی، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز
محمدرضا قیطانچی – موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران

چکیده:

منطقه خلخال در بین طولهای شرقی ۴۸/۱۵ تا ۴۹/۰۰ درجه و عرضهای شمالی ۳۷/۱۵ تا ۳۷/۴۵ درجه واقع شده و به استثنای دو بخش بسیار کوچک در گوشه های شمالشرقی و شمالغربی، بقیه قسمت های آن کوهستانی ومرتفع است. این منطقه از نظر لرزه زمین ساختی فعال است وزلزله های رخداده در آن نسبت به مناطق همجوار به مراتب بیشتر است. از نتایج حاصل از بررسی های مختلف در این منطقه معلوم می شود که اولاً سرچشمه فعالیت های لرزه زمین ساختی در منطقه خلخال عمدتا حرکت چرخشی ورقه عربستان به سوی ایران مرکزی است، ثانیا در این منطقه دو پهنه گسلی بزرگ در راستای شمال باختری – جنوب خاوری وجود دارد و اغلب گسلهای موجود در آنها از نوع شیب لغز معکوس و یا شیب لغز معکوس با مولقه راستالغز راست بر هستند. ثالثا چون تنشهای فشارسی ناشی از حرکت ورقه عربستان در منطقه خلخال دارای جهت گیری مناسبی برای تجدید فعالیت این گسلها است، اغلب آنها فعال و زلزله را هستند. و رابعا وجود فعالیت زلزله خیزی شدید تر در منطقه خلخال به علت وجود تعداد بیشتری از گسلهای فعال در این منطقه است، و خامسا چون در گذشته علت رخداد زلزله های شدید در این منطقه تجدید فعالیت گسلهای بزرگ مقیاس شیب لغز معکوس دارای شیب زیاد و مولقه راستاغز بوده است و این گسلها هنوز هم مستعد تجدید فعالیت با تنشهای موثر بر آنها هستند، خطر رخداد زلزله های شدید با بزرگی های بیشتر از ۶ درجه ریشتر در آینده نیز وجود دارد.