سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

عزت الله رضایی –
محمدرضا حیدری –

چکیده:

زمینه: رشد سریع جمعیت و افزایش نیازهای بهداشتی درمانی جامعه باعث توسعه و گسترش مراکز درمانی مثل مطب ها، آزمایشگاها، تزریقات، رادیولوژی و غیره شده است. با افزایش این مراکز تولید زباله های عفونی افزایش یافته و با افزایش حجم و وزن زباله های عفونی، به موازات آن باید بیش از پیش به سرویس های بهداشتی توجه نمود. به دلیل خطراتی که این زباله ها می توانند برای مردم داشته باشند توجه به سمت زباله های عفونی معطوف شده است. هدف: بررسی وزن و حجم زباله های عفونی مراکز درمانی خصوصی جهت برنامه ریزی آینده. روش کار:این مطالعه یک مطالعه توصیفی، مشاهده هایی است. جامعه آماری زباله های عفونی ۱۴۷۹ مرکز می باشد. روش کار: کل این زباله های تولید شده توسط ۱۱۳ مرکز مورد بررسی ۱۵۱/۱ کیلوگرم و ۱۵۲٫/۰۸ لیتر می باشد. تکلینک های دندانپزشکی ۶۲/۲ کیلوگرم و ۶۶۶ لیتر بیشترین میزان زباله عفونی را تولید می کنند. لابراتورهای دندانپزشکی بدون تولید زباله های عفونی کمترین میزان زباله عفونی را دارا هستند. سایر مراکز همچون اورولوژی پاتولوژی و گوارش، زباله عفونی با میانگین ۰/۵۴ کیلوگرم و ۴٫۵ لیتر را تولید می کنند. بحث و نتیجه گیری: با توجه به این که مراکز دندانپزشکی و تزریقات آزمایشگاه زباله عفونی بیشتری تولید می کنند یک دستگاه اتوکلاو ۵۰ لیتری در این مراکز و در سایر مراکز در دستگاه ۲۰ لیتری به منظور بی خطرسازی زباله های عفونی می توان در نظر گرفت. می توان از زباله سوز و یا هیدروکلاو مرکزی ا ستفاده کرد.