سال انتشار: ۱۳۸۰

محل انتشار: چهارمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

منوچهر امیدواری – عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه- دانشکده بهداشت- گروه بهداش
فرامرز قره گوزلو – کارشناس بهداشت
زهرا رفیقی – کارشناس بهداشت

چکیده:

آسایش حرارتی در ساختمان هایی که کاربری غیر صنعتی دارند، یکی از مهمترین مسائلی است که توجه بسیاری از دانشمندان را به خود جلب نموده است. عدم وجود آسایش حرارتی در یک محیط می تواند در کاهش راندمان کاری و افزایش خطای کاری موثر باشد. جهت بررسی وضعیت آسایش حرارتی از شاخص PPD که توسط سازمان ISO-7730ارائه شده است استفاده گردیده. این مطالعه با هدف بررسی وضعیت آسایش حرارتی بیمارستان طالقانی و نقش لباس در آن شهر کرمانشاه در سال ۱۳۷۹ به اجرا در آمد. در قدم اول مطالعه، محیط بیمارستان بطور کامل ارزیابی گردید و ساختمان آن از دید تبادلات حرارتی و سیستم گرمایشی و سرمایشی بررسی شد. سپس با استفاده از روش ارائه شده از سوی سازمان ISO تمامی پارامترهای موثر در آسایش حرارتی ارزیابی گردید. همچنین بمنظور تعیین میزان مقاومت حرارتی لباس از روش ارائه شده از سوی سازمان IsO-9920 استفاده گردید.نتایج بدست آمده نشان داد که میزان شاخص PPD در خانمها و آقایان شاغل در بیمارستان بالاتر از حدود مجاز می باشد که این مسئله توسط آزمون آماری Z با اطمینان ۹۵% مورد تایید قرار گرفت (P<0.005) همچنین مشخص گردید که بیشترین مشکل آسایش حرارتی در دو شیفت صبح و عصر می باشد. با استفاده از آزمون T.test مشخص گردید. که بین مقادیر PPD بدست آمده در زمانی که فرد لباس استاندارد بتن دارد و زمانی که فرد لباس استاندارد بتن دارد و زمانی که لباس معمول خود را استفاده می کنند اختلاف معناداری وجود دارد(p<0.005) که این مسئله نشان دهنده نقش لباس در آسایش حرارتی می باشد. نتایج نشان داد که بیمارستان از دید آسایش حرارتی از شرایط مناسبی برخوردار نمی باشد و با توجه به نتایج بدست آمده از مقادیرPPD در لباسهای مختلف مشخص گردید که لباس پرسنل می تواند تا حدودی وضعیت آسایش حرارتی محیط را بهبود بخشد لذا توصیه میشود که مسئولین بیمارستان نسبت به اصلاح سیستم تهویه و ساختمانی بیمارستان؛ پرسنل را به پوشیدن لباس مناسب ترغیب نمایند.