سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: ششمین همایش علوم و فنون دریایی

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

مریم قیاسی – بخش بهداشت و بیماریهای آبزیان ، پژوهشکده اکولوژی دریای خزر ، ساری
حسینعلی خوشباور رستمی –
فرشیده حبیبی –
آذین زاهدی –

چکیده:

طی سال ۱۳۸۳ تعداد ۸۶۴۷۷۳۶۶ میلیون قطعه بچه ماهی سفید به ۱۱ رودخانه استان مازندران رهاسازی شد. جهت بررسی وضعیت آلودگیاین بچه ماهیان به عوامل انگلی از مجموع۴۷ کارگاه فعال در پرورش لارو ماهی سفید، ۲۵ کارگاه برای نمونه برداری انتخاب گردید که مجموعا ۶۶ استخر را در بر می گرفت. از این کارگاه ها قبل از زمان رهاسازی نمونه برداری به عمل آمد. ابتداء بچه ماهیان بیومتر شده و سپس از پوست، برانش. چشم و دستگاه گوارش آنها لام مربوط تهیه گردید ولامهای تهیه شده مورد بررسی قرار گرفتند. از تعداد کل ۴۳۶۶ عدد بچه ماهی سفید نمونه برداری شده از ۶۶ استخر، ۴۵/۱۱% (۵۰۰عدد) آنها از به انواع آلودگی های انگلی مبتلا بودند. انگل هایجداسازی شده در این بررسی دیپلستوموم، داکتیلوژیروس، بوتزیوسفالوس ، انواعی از ناتودها، تریکودینا و اپی ستیلیس بودند. با توجه به درصد آلودگی به انگل های مختلف درصد فراوانی به این آلودگی ها به ترتیب شامل دیپلستوموم ۴/۵۳% ، تریکودینا ۲/۳۲% ، داکتیلوژیروس ۴/۱۵% ، نماتود ۲/۹% و بوتریوسفالوس ۸/۷% بود. لازم به ذکراست که شدت آلودگی درهمه موارد درجه یک (یعنی تعداد انگل شمارش شده در هر شان میکروسکوپی ۱۰-۱ عدد) بود. بیشترین انگل جداسازی شده متعلق به انگل دیپلستوموم و کمترین آن متعلق به انگل بوتویوسفالوس بود. با توجه به تعدادانگل های جداسازی شده بیشترین میزان آلودگی های انگلی مربوط به استخرهای فیروزکنده بروز شماره ۱و۲ میباشد (میانگین طول و وزن بچه ماهیان از این دو استخر به ترتیب استخر شاره۱، L-6.1cm و W=1.8gr و استخر شماره ۲، L-5.9cm و W=3.22gr). از تعداد ۶۶ استخر، ۲۸ عدد از استخرها کاملا عاری از آلودگی بودند و ۳۸ عدد از استخرها به یک یا چند انگل آلوده بودند.