سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: پانزدهمین کنگره دامپزشکی ایران

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

بهار شمشادی – عضو هیئت علمی گروه انگل شناسی دانشکده دامپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی و
محمد علیپور – ریاست شبکه دامپزشکی شهرستان نور
محسن وهار – دانشجوی دوره دکترای دامپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرمسار
آریا رضایی فر – دانشجوی دوره دکترای دامپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرمسار

چکیده:

با توجه به ا ینکه جمعیت نشخوارکنندگان کوچک در ایران بیش از ۷۵ میلیون راس می باشد و آلودگی انگلی موجب کاهش در تولیدات دامی می گردد، بنابراین آگاهی از میزان شیوع آلودگی ها و مبا رزه با آن ها می تواند تاثیر بسزایی در کنترل خسارات اقتصاد ی ایجاد شده داشته باشد . با توجه به نتا یج بررسی ها در مورد مقا یسه وزن دامهای
درمان شده با داروها ی ضد انگلی با گروه شاهد، به طور متوسط افزا یش وزن ۲,۵ کیلوگرمی در هر راس دام د یده شد بنابراین شناسا یی دا م های آلوده و درمان آنها می تواند بسیار سودمند باشد . در این بررسی وضعیت آلودگی کرمی نشخوارکنندگان کوچک شهرستان نور به روش EPG مورد بررسی قرار گرفت .
نتایج حاصل از ا ین تحقیق نشان می دهد که میزان آلودگی به نماتودها در سال ۱۳۸۲ ، %۴۰ و در مورد د یکروسل یوم، %۱,۶ بوده است . در سال ۱۳۸۳ میزان شیوع نماتودها در بین گوسفندان مورد بررسی به %۳۸ کاهش یافت ولی میزان آلودگی به فاسیولا و دیکروسلیوم به ترتیب %۱۷ و %۱۸,۵ بدست آمد .
در سال ۱۳۸۴ روند کاهش آلودگی به نماتودها ادامه یافت و به %۱۷,۵ رس ید . در حالیکه آلودگی به فاسیولا و دیکروسلیوم به ترتیب %۲۰ و %۲,۵ می باشد . در سال ۱۳۸۵ میزان آلودگی به نماتودها به %۱۵ کاهش یافت . در این سال آلودگی به دیکروسلیوم مشاهده نشد ولی گوسفندها ی تحت مطالعه همچنان آلودگی به فاسیولا را با میزان شیوع
%۲۰ داشتند . بررسی روند تغییرات میزان شیوع نماتودها در گوسفندان شهرستان نور حاکی از کاهش تدریجی میزان آلودگی است در حالیکه آلودگی به فاسیولا همچنان به عنوان یک مشکل به نظر می رسد