سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: پانزدهمین کنگره دامپزشکی ایران

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

سیدسهیل قایم مقامی –
ابوالفضل میرزاخانی –

چکیده:

نظام آموزشی علمی – کاربردی با هدف کاربردی نمودن آموزش ها و فراهم نمودن خوداشتغالی و مهارت آموزی و همچنین آشنا نمودن شاغلین بخش های مختلف تولید و خدمات با علوم و دانش جدید و به کارگیری فناوری نو در عرصه های عمل تشکیل گردید . موسسه آموزش عالی علمی – کاربردی جهاد کشاورز ی تحت نظارت دانشگاه جامع علمی – کاربردی مبادرت به اجرای دوره های آموزشی به ویژه در بخش کشاورزی می نماید . یکی ازدوره های آموزشی اجرا شده کاردانی علمی – کاربردی علوم آزمایشگاهی دامپزشکی می باشد که در سال ۷۷ و ۷۸ با ظرفیت ۷۱ نفر اغاز و در سال ۸۰ و ۸۱ همین تعداد، دانش آموخته شدند . مطالعه حاضر به منظور دستیابی به اطلاعاتی پیرامون وضعیت اشتغال، مشکلات حرفه ای و آموزشی آنان در جامعه طی سال ۸۲ صورت پذیرفته است . یافته های پژوهش حکایت از آن دارد که ار ۷۱ نفر که مورد مطالعه قرار گرفته اند تعداد ۳۰ نفر بیکار، ۱۷ نفر به مشاغل دامپزشکی مشغول و بقیه در حال ادامه تحصیل یا انجام خدمت سربازی بوده اند که تعداد دانش آموخته گان مرد ۳۲ نفر وتعداد ۳۹ نفر نیز از انها زن می باشند . بیشترین فعالیتی که ا ین شاغلین در بخش دامپزشکی انجام می دهند کارهای آزمایشگاه انگل شناسی و کمترین آن در زمینه کارهای آزمایشگاه ویروس شناسی و سم شناسی است . از ۳۳ نفر دانش آموخته که به دفعات به ادارات دامپزشکی برای اشتغال مراجعه داشته ان د تنها ۶ نفر امکان جذب موقت داشته اند . از ۳۹ نفر پاسخگویان در زمینه انگیزه تحصیلی آنان تعداد ۱۹ نفر انگیزه خود ر ا از تحصیل، علاقمندی به رشته تحصیلی و سپس اشتغال اعلام نموده اند .