سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: سومین کنگره بین المللی بهداشت، درمان و مدیریت بحران در حوادث غیرمترقبه

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

مجید نجفی کلیانی – دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله
علی طیبی – دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله
مرتضی کاملی – دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله

چکیده:

مقدمه : زلزله یکی از بلایای طبیعی است که هر ساله گریبانگیر جامعه بشری می شـود و خـسارات زیـادی را بوجـود مـی آورد . به طوریکه در طی ۲۰ سال گذشته بیش از ۳ میلیون حادثه در سراسر دنیا رخ داده کـه بـدنبال آن حـداقل ۸۰۰ میلیـون نفـر تحت عوارض ناشی از آن قرار گرفته اند . با توجه به اینکه ایران جزء یکی از کشورهای زلزله خیر است لـذا تـلاش بـرای کـاهش
تخریب ساختمان ها و دیگر پیش بینی هایی که منجر به پیشگیری اولیه از صدمات می شود کاملاً الزامی بنظر می رسد و از طرف دیگر اقدامات امداد و انتقال در این گونه بلایا باید به نحوی بهبود یابد تا به سطح استاندارد خود تا حـد امکـان نزدیـک گـردد . هدف از این مطالعه بررسی وضعیت امدادرسانی و نحوه انتقال مصدومین در حادثه دلخراش زلزله بم است و تغییر نتایج چنـین مطالعاتی می تواند با نشان دادن نقاط ضعف و قوت، راهگشای بهبود وضعیت و تقویت این نقاط و ارتقاء کیفیت خـدمات رسـانی در بلایای طبیعی دیگر باشد . مواد و روشها : در این مطالعه مقطعی – توصیفی، ۱۵۴ مـصدوم از نظـر متغیرهـای دموگرافیـک، وضعیت هنگام زلزله، زمان رسیدن اولین امدادگر و مدت زمان نجات یافتن از زیرآ وار، مدت زمان و نحوه ارجاع به اولـین مرکـز درمانی و بعضی دیگر از شاخص های مهم مرتبط با امداد و انتقال مورد بررسی قرار گرفتند، مصاحبه براساس یک فرم استاندارد شده با مصدومینی که در بیمارستان بستری بودند یا در نقاهتگاه به سر می بردند انجام شد . نتایج : میانگین س نی افـراد ۳۳/۱۲ سال بود . ۷۳ نفر %)۴۷/۶) را مردان و ۸۱ نفر %)۵۲/۴) را زنان ۰/۶۶± تشکیل داده بودند که از بین آنها ۹۳ نفر متاهـل %)۶۰/۶)
و ۶۱ نفر %)۳۹/۴) مجرد بودند . در هنگام وقـوع زلزلـه ۱۳۰ نفـر خـواب %)۸۴/۵) و ۲۴ نفـر %)۱۵/۲) بیـدار بودنـد . بیـشترین امدادگران را بستگ ان و فامیل تشکیل داده بودنـد و میـانگین زمـانی کـه اولـین امـدادگران بـه صـحنه حادثـه رسـیدند ۱/۳۳ ساعت ۱/۶± ساعت و میانگین زمان بیرون آوردن از زیرآوار ۰/۴۶±۰/۲۴ بوده است . میانگین زمانی که مصدومین در محـل هـای
استقرار بودند به ترتیب ۱۲/۷ ساعت در استقرار دوم و ۸/۱± ساعت در استقرار اول و ±۱/۴ شامل : ۱۰/۵ ۰/۰۸ ساعت در استقرار چهارم بوده ۶/۷ ± ساعت در استقرار سوم و ۱/۳±۴/۳ است و میانگین زمان بین بیرون آوردن مصدومین از زیرآوار و اولین ۱۵/۱ ساعت بوده است و میانگین زمانی رسیدن ± اقدامات درمانی بین ۱۴/۴ ۰/۶ ساعت گزارش شد . در ۸۳ مـورد ±%(۵۴)مـصدومین به بیمارستان ۰/۵ انتقال مصدوم به اولین مکان استقرار پس از خروج از زیرآوار بصورت دستی و در ۲ مورد %)۱/۱) بـا برانکـارد بوده است . انتقال به دومین مکان استقرار در ۶۶ مورد %)۴۲/۷) با پتو و در ۴۳ مورد %)۲۷/۹) بصورت دائمی بوده است . بحـث و نتیجه گیری : با توجه به اینکه در اکثر موارد در استقرار اول و دوم اقدامات درمانی خاصی برای مصدومین صورت نگرفته و اولین امدادگران را بستگان و افراد فامیل تشکیل داده بودند این نشان می دهد که نیاز به یک آموزش عمـومی جهـت انجـام اقـدامات امدادی در حوادث غیرمترقبه کاملاً ضروری اس ت . اهمیت این مسئله وقتی بیشتر مشخص می شود که انتقال مصدومین اکثراً به صورت دستی و نامناسب صورت گرفته، با توجه به طـولانی بـودن زمـان امـدادگری و اتـلاف وقـت، احتیـاج بـه یـک سیـستم برنامه ریزی شده کلان در سطح کشوری جهت کاهش این زمان ها و تلفات ناشی از آنها داریم .