سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دومین کنفرانس مدیریت منابع آب

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

حمید رضا مجیری – کارشناس شرکت آب منطقه ای اصفهان
علیرضا زارعی – کارشناس ارشد مهندسین مشاور زایند آب

چکیده:

منطقه مرکزی ایران شامل استانهای چهار محال و بختیاری، اصفهان و یزد در بخش مرکزی فلات ایران واقع شده است و تغییرات ارتفاع در آن از کمتر از ۵۰۰ متر تا بیش از ۴۰۰۰ متر متغیر است . بالاترین میزان بارش سالانه در منطقه در ارتفاعات زردکوه با مقدار بیش از ۱۶۰۰ میلیمتر رخ می دهـد در حـالی کـه میـزان میـانگین بارندگی سالانه در نواحی پست شرقی استانهای اصفهان و یزد حدود ۴۰ میلیمتر می باشد . در اغلب مناطق دنیا معمولاً با افزایش ارتفاع، بارندگی افزایش می یابد . ولی وضـعیت بـارش در ناحیـه زاگرس میانی دارای شرایط مخصوص به خود است به گونه ای کـه بـا حرکـت از دشـتهای مرتفعـی همچـون شهرکرد و بروجن با میانگین بارش ۲۵۰ تا ۳۵۰ میلیمتر به سمت جنوب غرب، بـارش تـا بـیش از ۶۰۰ میلیمتـر در حوالی اردل افزایش می یابد در حالی که ارتفاع از ۲۲۰۰ متر و بیشتر تا حدود ۱۷۰۰ متر کاهش یافتـه اسـت . در این تحقیق با استفاده از آمار تعداد ۸۷ ایستگاه هواشناسی، وضـعیت بارنـدگی در حـوزه ز اگـرس میـانی مـورد بررسی قرار گرفته، سپس مدلی برای تعیین الگوی بارش منطقه ارائه شده و تاثیر ارتفاعات بر میزان بارش سـالانه فلاتمرکزی ایران تشریح شده است .