سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

اکرم ابراهیمی ذاکری –

چکیده:

مواد زائد جامد سالها طول می کشند تا تجزیه شیمیایی یا فیزیکی گردند، بنابراین باید ضمن استفاده مطلوب از این منابع بتوان بطور بهینه بدون برهم زدن نظم حیاتی آنرا به طبیعت بازگرداند. شیشه یکی از مواد قابل بازیافت می باشد که در صورت بازیافت می تواند سبب صرفه جیی در مصرف انرژی شود. شیشه، خود بعنوان یک ماده دوست محیط زیست شناخته شده است زیرا به دفعات برای بسته بندی ظروف به کار رد. میانگین سالانه زباله در ایران ۳۳۸۴۰۰۹ تن در روز تخمین زده شده است که ۴/۲۴ تن در روز تخمین زده شده است که ۴/۲۴ درصد آن را شیشه تشکیل می دهد. تکنولوژی حاضر در صنعت شیشه انگلستان ظرفیت بالای یک میلیون تن شیشه را در سال دارد. حدود ۷% از ترکیب زباله های خانگی انگلستان شیشه می باشد که قابلیت بازیافت را دارند. میازن بازیافت ظروف شیشه ای در انگستان ۳۴% می باشد. ایرلند دومین کشوری است که در اروپا شیشه را بازسازی میکند. میزان بازیافت شیشه در این کشور ۳۰/۸% می باشد. در سال ۱۹۹۸ در حدود ۱۱۶۷۵۷ تن شیشه دور ریختنی وجود داشت که ۸۰۷۵۷ تن از آن مدفون شد و ۳۶۰۰۰ تن بازیافت شد. در یک کارخانه در ایرلند که از ۸۵% cullet استفاده می کند، در حدود ۱۷% انرژی در ذوب کردن صرفه جویی می کند. هر تن از cullet مورد استفاده در تولید شیشه، ½ تن در مواد خام بکر (شن، آهک و خاکستر) صرفه جویی می کند. از طرفی جایگزینی ۲ تا ۱۰% مواد خام بکر در کوره تقریباً ۲% در انرژی لازم برای ذوب را صرفه جویی می کند. دراین مقاله مقادیر مصرف شیشه در ایرلند و انگستان و بازار فروش شیشه بازیافت شده و موانع بازیافت و ا بزار مودر نیاز برای غلبه بر این موانع را مورد بررسی قرار می دهد.