سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: ششمین همایش علوم و فنون دریایی

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

مهرداد اصغرنیا – دامپزشک – کارشناس بخش بهداشت و بیماری های آبزیان
غلامرضا مهدیزاده – کارشناس ارشد بخش بهداشت و بیماری های آبزیان

چکیده:

ماهی سفید با نام علمی Rutilus frisii kutum Kamensky از جمله ماهیان استخوانی و یکی از با ارزش ترین گونه های اقتصادی سواحل جنوبی دریای خزر می باشد که میزان ذخایر آن در سالهای اخیر بدلیل صید برداشت بی رویه بطور چشمگیری کاهش یافته است. هم اکنون شرکت سهامی شیلات ایران به منظور افزایش و بازسازی موجودی این ماهی هر ساله اقدام به رهاسازی بچه ماهیان سفید در رودخانه های منتهی به حوزه جنوبی دریای خزر می نماید. یک بررسی بروی بچه ماهیان سفید پرورش یافته آماده جهت رهاسازی به منابع آبی داخل استان گیلان در ایستگاه تحقیقات برنج (دولتی) واقع درحومه شهر رشت انجام گردید. در این پژوهش، ازتاریخ ۷/۷/۸۳ لغایت ۱۱/۸/۸۳، تعداد کل ۲۱۲ عدد بچه ماهی سفید با میانگین وزن ۱۰ گرم مورد مطالعه قرار گرفتند. از این تعداد در مجموع ۱۱۴ عدد ماهی به چهار جنس انگل به نامهای دیپلوستوموم، داکتیلوژیروس، ژیروداکتیلوس و تریکودینا آلوده بودند، که در این بین گونه دیپلوستوموم اسپاته سئوم از عدسی چشم، داکتیلوژیروس از آبشش، ژیروداکتیلوس از پوست و تریکودینا دورگویی از پوست و آبشش ماهیان جداسازی گردیدند. Dactyogyrus sp بامیزان شیوع ۹/۴۱% بیشترین درصد فراوانی و Gyrodactylus sp با ۴/۱% کمترین درصد فراوانی را بخود اختصاص داده اند. حداکثر دامنه شدت انگل در Trichodina sp (15-12 عدد) و حداقل دامنه شدت در مورد Gryodactylussp (2-1 عدد) مشاهده شد. همچنین بالاترین میانگین شدت آلودگی (۳/۱ عدد) به منوژن Gyrodactylus sp. تعلق داشت. با توجه به میزان نسبتا بالای شیوع و شدت آلودگی بویژه در مورد داکتیلوژیروس و تریکودینا لازمست تا با بکارگیری درمانهای خارجی و اعمال روشهای مناسب مدیریت بهداشتی وپیشگیری مانند استفاده از داروی تری کلروفن یا زهکشی و خشکاندن استخرهای آلوده، اصلاح تراکم ماهیان در استخر و جلوگیری از آلوده شدن آب استخر بوسیله مواد آلی بیش از حد استاندارد و سرانجام نگهداری استخر پس از آبگیری بمدت یک هفته بدون ماهی، می توان در جهت کنترل و بهبود وضعیت بهداشتی اینگونه مزارع پرورش ماهی اقدام نمود.