سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: یازدهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

علیرضا حسینی – کارشناس بهداشت محیط مرکز بهداشت استان سیستان و بلوچستان
ادریس بذر افشان – استادیار عضو هیئت علمی دانشکده بهداشت و عضو مرکز تحقیقات ارتقا سلامت
مسعود آزادی – کارشناس مسئول بهداشت محیط شهرستان خاش
محمدرضا قاسمزاده – کارشناس مسئول بهداشت حرفه ای مرکز بهداشت استان سیستان و بلوچستان

چکیده:

صنعت قالیبافی از قدیم از مهمترین صنایع دستی در اغلب روستاهای ایران بوده است و قالی یکی از مهمترین و باارزشترین اقلام صادراتی کشور می باشد و علیرغم سوددهی زیاد، کارگران این صنعت در شرایط بسیار بد محیطی و کاری قرار دارند از جمله مشکلات پیش روی قالیبافان ، ساعات کار طولانی ، عدم شرایط مناسب محیط کار ، نور نامطلوب و شرایط نامناسب بهداشتی و ایمنی است. بنابراین باید به کارگران این صنعت توجه بیشتری شود تا با آموزش بهبافی و ایجاد شرایط مناسب کاری از عوارض و خطرات موجود جلوگیری بعمل آید که رغایت بهداشت و شرایط مناسب کار تا حدودی این مشکلات را مرتفع ساخته و همین امر موجب حفظ ارتقا منابع ت.لید و بهده وری بالاتر در این صنعت می گردد. این بررسی در ۲۲ کارگاه قالیبافی شهرستان خاش صورت گرفت ابتدا پرسشنامه ای تهیه و در اختیار پرسنل مراکز بهداشتی درمانی روستایی شهرستان خاش قرار گرفت . در ۲۲ کارگاه قالیبافی شهرستان خاش ۲۵ نفر شاغل بوده که ۲۳ نفر دارای پرونده بهداشتی و کلیه شاغلین تحت پوشش کمیته امداد خمینی بودند.۳۲% کارگاهها دارای دیوار به رنگ روشن و ۳۲% دارای سقف به رنگ روشن بودند. ۸۶% کارگاهها دارای کف مناسب بودند. ۲۷% کارگاهها دارای تهویه طبیعی مناسب و هیچکدام تهویه مصنوعی نداشتند. ۹% کارگاهها مجهز به کپسول آتش نشانی ، ۱۸% مجهز به جعبه کمکهای اولیه ، ۶۴% با وضعیت ایمنی برق مناسب ، ۹۱% با وضعیت ایمنی ابزار کارمناسب ، ۵۰% با وضعیت نور طبیعی مناسب و ۷۳% با وضعیت نور مصنوعی مناسب بودند. ۸۸% قالیبافان به آب آشامیدنی مناسب ، ۶۴% به توالت بهداشتی ، ۱۶% به حمام بهداشتی و ۸۸% به امکانات دفع بهداشتی زباله دسترسی داشتند و تنها ۳۲% قالیبافان از ماسک استفاده می کردند. به نظر می رسد بهبود وضعیت تهویه و نور مناسب و آموزشکارگران از اولویت های مطرح در کارگاههای قالیبافی شهرستان خاش می باشد.